Thuisgekomen uit mijn werk zag ik de rouwkaart van mijn opa, en sloeg hem open. Binnenin een mooie foto van hoe hij was. Hans kwam naast mij zitten, wees naar de foto en zei: "Da's jouw opa hè?" Voordat ik kon antwoorden zei hij: "Die is dood." Linda keek mij met een licht schuldige blik aan. "Wat is dat, dood?" vroeg Hans toen. Ik had al een brok in mijn keel en toen ik het wilde gaan uitleggen zei hij: "Weet je papa, vanochtend was Koekeloere op televisie!"
Lief, eens zullen wij sterven, wij beiden
wij samen of ieder alleen
Het graf ligt diep en de hemel zo hoog en of
GOD leeft weet geen
En 'k heb niets dan de stem van mijn hart,
die mij 't eeuwig leven belooft,
En de heilige onsterfelijke sterren
hoog boven mijn sterfelijk hoofd
Hélène Swarth
Mack 
Ja, wat is dood? Heel moeilijk uit te leggen aan kinderen. Mijn oom was overleden en iedere keer als we langs een begraafplaats reden zeiden de kinderen dat oom E. ook dood was. Een paar maanden na het overlijden van mijn oom vroegen ze ineens: “Mama, is oom E. nog steeds dood?”.
Stond dat gedicht in de rouwkaart?
LikeLike
Ja, met twee fouten erin, die heb ik hier even hersteld.
LikeLike
Ik vind rouwkaarten en rouwadvertenties vaak doodsaai om te lezen.
LikeLike
Zelfs sterren zijn sterfelijk, op een bepaalde manier. Niets blijft.
Het rotte is dat je op dagen als deze niet alleen bezig bent met de dood van de ander, maar ook altijd met je eigen sterfelijkheid. Dat hoort bij elkaar, is ook niet per definitie slecht. Stemt tot nadenken, dat wel.
LikeLike
@Emma: dat komt denk ik ook omdat je opschuift. Zodra er een opa/oma of vader/moeder sterft, maar ook als er een kind van je geboren wordt, wordt je geconfronteerd met ouder worden en dus met je eigen sterfelijkheid. Denk ik.
Dat zou althans de goede volgorde moeten zijn.
LikeLike
Pfieúw… Wat zou je tegen hem hebben gezegd als je niet was gered door Koekeloere?
LikeLike
Gecondoleerd.
Mijn neefje van 3 heeft een oma tussen de sterretjes en vertelde me laatst dat hij daar ook best wel eens wilde gaan kijken want inmiddels woont ook oude opa daar, 3 katten, de hond van de buren en de moeder van zn lievelings oppas.
Tja, leg dan maar eens uit dat hij daar echt niet even kan gaan kijken.
Heel veel sterkte de komende tijd
LikeLike
Of hij begreep het juist wel een beetje en wou voorkomen dat je het ging uitleggen.
LikeLike
Het zegt kinderen als ze zo klein zijn nog weinig. Ze begrijpen wel dat dood zijn betekent dat ze diegene niet meer kunnen zien maar dan houdt het ook zo’n beetje op.
Alle emoties die wij er bij hebben kennen ze stukken minder. Ze stappen er “luchtiger” mee om.
Wat niet wil zeggen dat het ze niets doet. Het overlijden van mijn vader wordt hier nog met grote regelmaat van de klok besproken. Paulien was toen 4 en Bente nog maar 7 maanden.
Sterkte.
LikeLike