Ik kende hem 39 jaar.

Mijn opa is vandaag overleden. Hij werd 91 jaar. Begin december begon hij te kwakkelen met zijn gezondheid. Toen werd de diagnose 'hersentumor' gesteld. Later werd dat nog ingetrokken en werd het longkanker, daarna schildklierkanker en afgelopen zaterdag hadden ze het licht gezien: helemaal geen kanker. Maar daar heb je wat aan als je twee dagen later toch dood bent.

Opa wilde nooit over de dood praten omdat hij er bang voor was, maar is uiteindelijk toch rustig gegaan omdat hij in coma was geraakt de avond ervoor. Toen ze hem zaterdag naar het ziekenhuis brachten had hij het al wel door dat hij niet meer terug zou komen, en zei dat ze in de hemel wel een plaatsje voor hem hadden. En ik hoop vurig dat hij daar gelijk in heeft.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

26 gedachten over “Ik kende hem 39 jaar.”

  1. Gecondoleerd, Mack. Hij heeft een mooi, lang leven gehad als ik het goed gelezen heb en is ook lang gezond gebleven, toch?
    Maar ja, juist dan lijkt het nog helemaal niet zo voor de hand liggend dat hij zou overlijden, ook al was hij al 91.
    Gelukkig dat het rustig gebeurd is.

    Like

  2. Op grond van jouw verhalen over hem weet ik zeker dat hij daarboven met open armen wordt ontvangen. Troost je alsjeblieft met die gedachte. Gecondoleerd, Mack!

    Like

  3. Ergens in mijn boek komt de zin: ‘een grootvader en een kleinzoon… het had iets magisch behoren te zijn’ (of zoiets).
    Ik hoop dat jullie iets magisch gehad hebben, iets prachtigs om op terug te kijken. Sterkte.

    Like

  4. Dat is moeilijk. Vanaf nu vooral voor je oma. Ik weet wel een beetje hoe gek ze op elkaar waren en heb met haar te doen. En ook jij zal hem gaan missen. Sterkte allemaal.

    Like

  5. Arme opa en arme oma. Maar wat een fantastische leeftijd heeft hij bereikt en dan ook nog (tot nu) samen!
    Maakt het natuurlijk niet minder verdrietig,
    Sterkte voor allen.

    Like

  6. Vooral de titel van je logje raakt me. Niet zozeer vanwege je opa, dat klopt wel maar ik moest maar steeds denken dat je je vader nog veel korter gekend hebt terwijl 39 jaar al zo kort klinkt…
    Het voelt alsof met het overlijden van je opa je vader nog net wat meer dood is.
    Oh, wacht even; dit moet ik natuurlijk helemaal niet schrijven maar in plaats hiervan opbeurende woorden van medeleven….
    Maar dat zijn de moeilijkste en meest nietszeggende woorden die je maar kunt bedenken dus laat maar, je weet vast wel dat ik aan jullie denk.

    Like

  7. Dankjewel allemaal.
    @Pauline: 39 jaar je opa kennen is juist heel lang. En je hebt het juist goed gezegd.
    @Emma: Jazeker wel. Typische “opa” dingetjes hadden we. Maar ik niet speciaal, hij had het met al zijn kleinkinderen.
    @Laurent: hij heeft tot zijn 79e wekelijks 10 kilometer “hard” gelopen.
    @Rob: Dat zou mooi zijn, “op grond van mijn verhalen” Dan schrijf ik er nog een paar de hemel in. Niet dat ik bang ben dat hij naar de hel is, dat zeker niet, maar gewoon…dat mensen elkaar weer zien.

    Like

  8. Hai hai.
    Gecondoleerd met het verlies van je opa!
    91 jaar, wat een leeftijd!
    Inderdaad toch fijn dat je hem zolang bij je hebt mogen hebben,
    en dat hij heeft mogen genieten van jullie kindertjes!
    Ik heb al 23 jaar geen oma meer en m’n opa heb ik nooit gekend.
    Schrale troost voor jou, iemand die je dierbaar is te moeten missen valt niet mee.
    Groetjes uit Drunen,
    Claudia

    Like

  9. Gecondoleerd.
    Toevallig hoorde ik vandaag dat een soort oudtante van me plotseling overleden was. Zij was net 84 geworden en 60 jaar getrouwd. In dat geval moet ik aan de oudoom denken die zelf minder kon dan zijn vrouw. Als de vrouw van je grootvader nog leeft, dan lijkt het me voor haar ook heel erg moeilijk.

    Like

  10. Lees het ook nu pas… mijn deelneming, Mack. Het blijft natuurlijk heel verdrietig, maar het is wel prachtig dat je je opa zo lang hebt mogen meemaken. (Mijn laatst overgebleven oma is vorige week 93 geworden… tis inderdaad vrij uitzonderlijk, op onze leeftijd nog opa’s en/of oma’s hebben!)

    Like

  11. Gecondoleerd met je opa. Een respectabele leeftijd, maar als het om je eigen opa gaat hadden er nog 100 jaren bij gemogen, of niet dan.
    Sterkte

    Like

  12. Wat een snel ‘proces’ van december naar februari. Als achterblijver veel te snel, maar als ernstig zieke vertrekker ws. niet snel genoeg. Te concluderen naar wat je schrijft denk ik dat hij het zelf ook wel welletjes vond, maar dat maakt het verlies niet minder verdrietig.
    Je laatste log raakte me.

    Like

  13. Gecondoleerd Mack. Iedere keer als er iemand sterft uit je familie gaat er weer een luikje dicht. Na mijn grootmoeders, stierven in twee jaar tijd achtereenvolgens mijn moeder, mijn vader en mijn zus. Allemaal tamelijk onverwacht. Toen voelde ik me ineens eenzaam op de top van de heuvel staan, uitkijkend, want nu moest ik voor de jongeren zorgen. En voor mezelf.
    Veel sterkte en goede herineringen.

    Like

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *