Ja, nu eindelijk, vier maanden na mijn verjaardag ben ik aan Herman Brusselmans' boek 'Een dag in Gent' begonnen. Het begint als volgt: "Ik werd wakker doordat m'n ogen opengingen." Dat veroorzaakte al gelijk een ingehouden lach. (Mevrouw Mack lag al te slapen en het is onbeleefd om je vrouw wakker te lachen.) Praktisch op elke bladzijde herhaalt die lach zich wel een keer. De man is gewoon de Belgische Herman Finkers! Al moet ik zeggen dat Finkers nog komischer is, en Brusselmans wat schrijveriger. Finkers is bovendien een stuk beschofter want die Brusselmans gaat af en toe te keer als een wilde stier. Onbehoorlijk gewoon. Eigenlijk lijken Brusselmans en Finkers voor geen meter op elkaar. De enige overeenkomst die ze hebben is dat als ik hun boeken lees, ik in gedachten hun stemmen het verhaal hoor voorlezen. Ik had willen zeggen dat je daar een groot schrijver aan herkent, dat de lezer de stem van de schrijver hoort tijdens het lezen, maar dat slaat nergens op want dan had William Shakespeare nooit een groot schrijver kunnen worden. En iedereen die mijn stem niet kent zou dan ook niet vinden dat ik een groot schrijver ben. Ik vind het echter wel vermakelijk om Brusselmans' stem al lezend aan te horen. Soms praat-ie iets te hard en kijk ik verschrikt opzij of mevrouw Mack het niet heeft gehoord.
Mack 
Breek me de bek niet los. Die boeken van Osho (aka Bhagwan): eerst las ik die met mijn eigen stem in gedachten en een aanvaardbaar tempootje. Tot ik hem dus op film had horen spreken. Sindsdiennnnn… is errrr…. niet meerrr… doorrr zijn tek-stennnn… heennn… te ko-mennn.
LikeLike
Als Osho z’n boek der geheimen was gaan voorlezen dan had hij het eeuwige leven gehad
LikeLike
Herman Brusselmans, ja die weet echt humor uit diepe slaperige spelonken los te wrikken. Want meestal ben ik erg moe als ik lees.
LikeLike
Haha, Brusselmans, ja, mits je bepaalde stukken overslaat.
LikeLike
Ik heb dat ook als ik iets van iemand lees waarvan ik de stem ken, ik dacht dat iedereen dat had…
LikeLike
“… is een stuk beschofter.” Vink mooi Mack.
LikeLike
Ik hoorde een heel braaf, bijna klein gemaakt, stemmetje een van mijn favoriete columns lezen.
LikeLike
Dank je, Bjorn. Hij schoot mij ook maar te binnen.
Pauline: Wat klink ik mooi hè?
LikeLike
@Mack; Je klinkt mooi ja, maar in nr.2 2009 klink je mij toch iets te braaf 😉
LikeLike
@Pauline, ik word gekneed en sommige passages moet ik veranderen omdat ze bang zijn dat lezers geschockeerd raken. En eerlijk waar, de pastoor zou er nog niet van met z’n ogen knipperen. Dus daar komt het van.
LikeLike
@Mack: Ik had al zo’n angstig vermoeden dat dat erachter zat. Jammer dat de humorlozen weer zoveel krediet krijgen. Je vind vast een manier om toch jouw stem te laten doorklinken. Succes!
LikeLike
*komt hier via Greetje*
Wat schrijf je lekker leuk.
Dus als het aan mij ligt dan mag je gerust een groot schrijver worden, hoewel je dat zelf al bent volgens jezelf geloof ik.
De stukjes over Hans, dat lijken wel filmpjes, ik zie het zo voor me.
Eigenlijk zie ik het allemaal zo voor me. HEt kan zo een nieuwe ‘Evelien’ serie (die van Net 5)worden maar dan over ‘Mack’
LikeLike
@Siercy, dank je. Volgens mijzelf ben ik overal goed in.
LikeLike