Mijn opa werd gisteren met verschijnselen van een licht herseninfarct opgenomen in het ziekenhuis. Na onderzoek bleek het een hersentumor te zijn. Een uitzaaiing van een kanker die ergens anders zit. De man is 91, en heeft een rijk leven achter de rug, maar dat hij hiervan niet meer gaat herstellen lijkt me duidelijk.
Mijn opa is altijd goed gezond geweest en woont tot op de dag van vandaag nog samen met mijn oma. In zijn leven is hij zijn oudste zoon verloren en een kleindochter van een half jaar, en heeft de schade dus gezien zijn leeftijd aardig beperkt gehouden. (behoudens naasten op hoge leeftijd) Altijd bij de PTT gewerkt en op zijn 57e met pensioen. Op zijn 81e is hij vanwege knieproblemen gestopt met zijn wekelijkse rondje hardlopen in het Panbos. Een markante man die mijn oma op handen droeg.
En natuurlijk, iedereen gaat een keer dood, en zeker als dat op zo'n hoge leeftijd is hoef je daar niet al te erg om te treuren. Het komt een keer. Aan de andere kant is het wel je opa waar je als kind zo gek mee was. Dat maakt het toch wel weer moeilijk. En ook dat mijn oma alleen moet achterblijven. Nu ligt hij in het ziekenhuis en gaan ze proberen hem weer naar huis te krijgen. Hij is wel vrolijk maar hij schijnt Engels te praten tegen de zusters. Ik heb dat een keer eerder van hem gehoord, twee jaar terug tijdens zijn 65e jarige huwelijksfeest, pakte hij de microfoon en begon te vertellen over de oorlog. Hij was iets van telegrafist en vertelde over de radio waarmee hij in het engels berichten verzond. En in perfect Engels, wat ik nog nooit van hem gehoord had, vervolgde hij zijn verhaal en wees naar denkbeeldige vliegtuigen in de lucht. "Hij heeft in het verzet gezeten" was het eerste wat door mijn hoofd ging. Maar dat heeft hij nooit bevestigd. Wel kon hij mooie verhalen vertellen over de oorlog.
http://mack.web-log.nl/mack/2006/08/meer_oorlogsver.html
http://mack.web-log.nl/mack/2006/08/oorlogsverhalen.html
Mack 
Hopelijk kunnen je opa en oma nog zo lang mogelijk van elkaar genieten zonder dat hij veel pijn of andere klachten heeft. In ieder geval sterkte de komende tijd.
LikeLike
Een Opa is een speciaal iets!
Hou al je mooie herinneringen goed bij je.
Dan kun je ze later doorvertellen aan jouw kinderen.
Schrijf erover!
LikeLike
Het maakt niet uit hoe oud iemand is. Je kunt ze gewoon niet missen. Punt.
LikeLike
Mijn opa had ook altijd mooi verhalen over de oorlog. Ik zal nooit meer het verhaal vergeten over de joodse familie die hij had verraden bij de Duitserts.
LikeLike
Het blijft hoe dan ook erg, juist ook als iemand nog in goede geestelijke en fysieke gezondheid was. Ik hoop dat het allemaal toch op een goede manier zal mogen verlopen.
LikeLike
Pfff, wat erg voor je oma zeg. Je weet dat het een keer gebeurt, zeker als mensen behoorlijk oud zijn. Maar toch. Wat Emma zegt: je kunt ze niet missen. Sterkte.
LikeLike
Geniet nog zo lang als het kan van hem en laat hem vooral nog meer oorlogsverhalen aan jou vertellen, zodat wij er ook nog iets van kunnen meebeleven. En zeg maar tegen hem dat het best ook wel in het Engels mag. Trouwens, fijn dat je zo over je opa kunt schrijven.
LikeLike
Je kent ze al zolang je leeft.. en stel dat, Dat ze elkaar waren misgelopen…en elkaar nooit hadden “gevonden” dan was jij er niet eens geweest!
LikeLike
Toch is het altijd onverwacht te snel als je afscheid moet nemen. Sterkte.
LikeLike
Sterkte Mack. Hoe oud of jong je opa ook is, het blijft je opa en die kun je niet missen.
LikeLike
Moeilijk, zulk nieuws. Sterkte.
LikeLike
Leeftijd maakt echt niets uit, missen zul je hem toch..Wat een leeftijd al, en ook nog eens zo lang samen met Oma.. kan menigeen een puntje aanzuigen.
LikeLike
Wat verdrietig voor jullie, veel sterkte voor iedereen.
(*kan ik ergens iets tekenen om net zo oud te worden samen met mijn geliefde?*)
LikeLike
Geniet van de tijd die jullie nog hebben samen!
*meer cliches heb ik niet en ook geen streepje op de clicheE*
LikeLike