Derek Ogilvie

Vroeg of laat komt er een moment dat je de naam Derek Ogilvie hoort. En eerst hoor je hem en heeft het nog geen betekenis, daarna hoor je hem nog een keer en kijk je eens op, vervolgens zie je hem in de krant of ergens bij een interview, en als laatste kun je je nieuwsgierigheid niet bedwingen en kijk je maar eens naar zijn programma. (Tenminste, zo ging het bij mij.)

Ik ben altijd gefascineerd geweest door het paranormale. Toen Char net op tv was namen wij het wel eens op als we niet thuis waren. Maar de laatste tijd (ik weet niet precies hoe lang) is die fascinatie helemaal weg! Of eigenlijk, de fascinatie is er nog wel, maar het geloof erin is weg. Foetsie, gone, pleitos, disparu! En ik wil het graag geloven, maar dat lukt niet meer. Ik geloof niet meer in Char of Ogilvie. Het zijn alletwee uiterst sympathieke persoonlijkheden, en Ogilvie met z'n schotse accent wekt zelfs nog meer sympathie op dan Char, maar niks uit z'n show deed me achterover slaan van verwondering.

Als je aan iemand vraagt of hij wel eens hard tegen glas gevallen is, en dat blijkt dat zo te zijn, gaat er in de zaal een luid applaus op. Maar wie is er nou nooit in z'n leven een keer tegen glas gevallen? En als het echt niet zo is, dan gaat het wel op voor de ook aanwezige partner van de ondervraagde. En als die nooit door glas is gevallen, dan zegt hij "that's oke" alsof niet híj het is die zich vergist, maar alsof de gelezenen (bij wie de reading wordt gehouden) zich het niet herinneren. Uiteindelijk herinnert één van de twee zich wel dat hij zich eens hard heeft gestoten aan glas. En helemaal mooi, iedereen heeft een overleden broertje of zusje waarvan hij niet weet! Want een miskraam van moeder is ook een broertje of zusje. En als mama geen miskraam heeft gehad, dan is dat volgens Ogilvie toch zo, maar heeft ze het niet gemerkt. Ja, zo kan ik ook readings doen.

Er was ook nog een mevrouw bij wie hij in detail beschreef wat er kapot was (geweest) in haar oude keuken, en de vrouw beaamde het allemaal en vond het ongelofelijk, maar ik weet haast wel zeker dat de vrouw het gewoon graag wil geloven en het zich daarom zo herinnert. Of dat ze Ogilvie niet af wil laten gaan omdat ze immers zelf in hem gelooft. Ik denk echt dat het psychisch zo werkt. En als het wel allemaal waar is, waarom is dat miljoen dat is uitgeloofd voor iemand die kan bewijzen dat hij paranormaal begaafd is, nog nooit uitgekeerd? Ogilvie heeft het ook geprobeerd. En waarom worden niet alle misdaden aan de lopende band opgelost door paragnosten? En hoe weet ik of de mensen die meedoen de waarheid spreken? En waarom zijn het altijd hetzelfde type mensen dat meedoet aan die readings? Nooit een hoogleraar of een belangrijk zakenman.

Ja, ik ben heel kritisch geworden maar ik zou het wél graag willen geloven. Het leven is toch veel leuker als dit soort dingen bestaat? Pure wetenschap ben ik ook een beetje zat. Die spreekt zichzelf elke vijf jaar tegen. Dus, als u kunt, overtuig mij dan.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

21 gedachten over “Derek Ogilvie”

  8. Tja, ik keek afgelopen donderdag en moet zeggen toen hij weer over een miskraam begon had ik zoiets van: duhuh..het zal wel.
    Viel me tegen..vies tegen.

    Like

    Beantwoorden

  9. Knap hoor. Dat jij nog energie over houdt voor het randjesgewone. Ik vind het gewone van zichzelf ook al randje zat.
    De naam Ogilvie had ik nog nooit van gehoord. Het klinkt als whisky of als babyhapjes uit een potje.
    Over geloof in god: ‘waarom geloven in iets, als dat iets je constant in het gezicht staart?’ – iemand –

    Like

    Beantwoorden

  15. Daar ben ik het (oh hoe saai toch) 200% mee eens. Dat soort dingen roep ik ook telkens tegen Edwin als ik naar Ogilvie kijk. Er is altijd ergens een “middelste la.” Enz enz enz, en bovenal gaat hij zelden ergens op door. Opa dood? “Thàànkyu!” Volgende persoon.
    Waar ik wel vaak van onder de indruk ben, is van ‘psychic private eye’ met Tony Stockwell, TJ Higgs en Colin Fry, op (zender) Zone Reality…. Zoek bijv. maar ‘ns naar de uitzending over Sally Ann Bowman (start hier:) http://www.youtube.com/watch?v=uW6i36RPcqE Daarin doen die 3 psychics uitspraken die verrassend overeenkomen met de man die later (!) is aangehouden. Bij elke uitspraak toont de docu hoelang ‘ie gedaan is voor de arrestatie.. RTL moet gewoon ns in de leer in The UK, leren hoe je zo’n programma maakt.

    Like

    Beantwoorden

  17. Mij doet dat allemaal niet zoveel, die Dereks en Chars. Zo’n uitzending laat alleen de dingen zien die we mogen zien, verder kunnen ze lekker knippen. Ook al ben je bij zo’n reading, ik geloof er niet zo gek veel van. Ik denk dat die mensen erg slim zijn om informatie uit ons te krijgen zonder dat we het zelf in de gaten hebben.
    Dat er meer is wij kunnen bevatten en meer dimensies, dat geloof ik wel. Lees het boek van Pim van Lommel maar eens.

    Like

    Beantwoorden

  21. Ach ja, wij Nederlanders gaan er prat op ‘nuchter’ te zijn en niet te geloven in al die ‘poppenkast’, dat staat lekker stoer en intelligent. Om die reden al hoeft menigeen zo’n programma met Derek Ogilvy niet eens te zien. Of wij gaan gemakshalve om uiterst sterke staaltjes van het ‘kunnen’ van paragnosten als Ogilvy heen. ‘Cold reading’, tot uw dienst, psychologische beïnvloeding van mensen die bij voorbaat al bereid zijn te geloven, akkoord. Ook ik vind Ogilvy een handige showman die zijn publiek handig bespeelt, dat staat buiten kijf. Net zo goed kun je stellen dat Char een handige zakenvrouw is. En dat er in die programma’s geknipt en geplakt wordt, het zal. Het is allemaal waar. Maar de specifieke informatie die zij – maar ook vele andere paragnosten die niet de tv halen – ‘doorkrijgen’ over (meestal overleden) personen en die ALLEEN OP DIE (energie van) specifieke personen kan slaan, geeft op zijn minst te denken. Zeker wanneer je de reacties van betrokken familieleden ziet, kippenvel. Trucs? Voorkennis? Er wordt klip en klaar – op tv – gesteld dat hier geen sprake van is. Maar toegegeven: ook ik ben snel bereid hierin te geloven, ik ben niet voor niets een overtuigd ‘ietsist’ 🙂
    En oh ja, wat Margo hiervoor schreef: dat boek van Pim van Lommel is inderdaad zeer de moeite waard, het zal ook de meest verstokte sceptici onder ons aan het denken zetten. Maar dit terzijde…

    Like

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Hermanus Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *