Het vreemdste aan het meemaken van een persoonlijk drama vond ik dat de wereld niet stopt met draaien. Mijn vader was net overleden maar op het nieuws werd er helemaal geen melding van gemaakt. Mensen in de buurt waren hun huis aan het opknappen, de winkels gingen gewoon open en de Elfstedentocht werd die dag gewoon verreden. Hallo! Ziet niemand wat er hier aan de hand is?
Maandagmorgen had ik dat gevoel weer, na het verongelukken van een hele familie op de A28, en het zoontje wat het in eerste instantie overleefd had. Hoe verschrikkelijk erg zoiets is, en waarom iedereen maar doorgaat met waar hij mee bezig is. Waarom de AEX nog bijgehouden wordt.
Omdat je niet anders kunt. Je moet wel. Je kunt niet het leed van de wereld op je nemen als je nog wilt blijven functioneren. Het is keihard maar het leven is één grote strijd tegen het gek worden. Als je het leed van de wereld op je neemt, bezwijk je onder de last. Daarom is het egoïsme uitgevonden. Om de soort in stand te houden. Betekent dat automatisch dat de mensheid steeds egoïstischer zal worden?
U merkt wel aan me, het is november. Bijna klaar. Nog een paar dagen en ik ga weer juichend door het leven. Nog een geluk dat november slechts 30 dagen telt. Dat scheelt weer een dag. Op 1 december krijg ik altijd een schop onder m'n reet en kan ik weer een jaartje tegen.
Mack 
Dat laatste heb ik meestal pas 1 januari of soms pas 1 februari.
De Aarde moet gewoon 25% sneller om de zon gaan draaien, dan kunnen we drie maanden schrappen. Of op het moment dat de winter aan zou moeten breken in de achteruit, zodat je weer herfst en zomer en lente krijgt, en dan weer terug.
LikeLike
“het leven is één grote strijd tegen het gek worden”.
Yep.
En mooie schrijverszin.
LikeLike
Ja, er is serox zat. Die gaat al vanaf september als een bonus-artikel over de balie in de apotheek waar ik werk..
LikeLike
Ja, dat gevoel ken ik, het wereldvreemde gevoel dat je dan krijgt, een soort cultuurschok. Dat gevoel had ik ook toen ik op het werk in de pauzeruimte op de tv zag dat Theo Van Gogh was vermoord en iedereen ging gewoon weer verder met zijn werk. Ik had de neiging te roepen; HALLO!!! Er is iets vreselijks gebeurd!!!
Ik tob wat door tot maart, in maart begint het weer leuk te worden.
LikeLike
Daarom heb ik zo’n hekel aan de herfst cq. winter, het is alsof er een dikke wollen deken over je heen ligt, je eronder uit worstelen lukt niet, de geur in de lucht ruikt naar gevaar en angst, mensen die elkaar afslachten in een ver land maar toch dichtbij, de hongerbeelden, ik sluit me ervoor af en erger me dood aan het triviale geblaat over beloningen. Wat kan het mij schelen of er iemand 7.5 ton verdient, tot aan maart trek ik me terug in mijn glazen huis, driftig barstjes reparerend, die hoe dan ook ontstaan omdat drie jaar geleden in Januari mijn vader stierf aan een gebroken hart, een kerngezonde man die niet kon accepteren dat zijn eerstgeborene eerder zou sterven dan hij, hij won het gevecht , een maand later stierf zij.
LikeLike
Zo bezien kun je dit beter in februari hebben.
LikeLike
Die eerste twee alinea’s van dit log verwoorden precies gedachten die ik vaak heb. Goed verwoord! Niet dat mij zo veel narigheid overkomt, maar wel dat idee van “De wereld draait door terwijl er iets heel ergs gebeurd is”
Dat nieuws van dat gezin op de A28…. daar loop ik dan ook steeds over na te denken. Ergens vond ik het, hoe erg ook, een opluchting dat dat zoontje uiteindelijk ook is overleden. Ja, en dan denk ik weer aan die familie. Hoe kan je nou het verlies van een compleet gezin verwerken…?? Maar zoals je zegt; de wereld draait door. Dit nieuws houd mij een paar dagen bezig en dan ben ik het ook al weer ‘vergeten’. Vreemd, maar gelukkig wel.
Ik vroeg me trouwens wel af wie die schop onder jou gat mag komen geven op 1 december?
LikeLike
jouw
LikeLike
Vandaag ook weer een ongeval. Twee doden gevallen, waar van 1 ernstig.
LikeLike
@Mell: Ik offer me wel op hoor… 😉
LikeLike
Aha. Existentieel als een deur. Ik zie dat zo dikwijls in mijn praktijk.
LikeLike
Nee, de mensheid zal net steeds egoïstischer worden, omdat dat ook weer contraproductief werkt.
Richard Dawkins heeft modellen voor dat soort dingen bedacht. Hoeveel exemplaren van een soort agressief moeten zijn voor stabiliteit van de soort en zo (‘The Selfish Gene’).
LikeLike
@Frankie: sinds wanneer houdt jij er een praktijk op na?
LikeLike
@ Laurent
http://nl.wikipedia.org/wiki/Okke_Zielknijper
LikeLike
Vroeger droegen mensen rouwkleding om kenbaar te maken dat er iemand uit hun kring overleden was. Ik denk dat er daardoor wat meer rekening met die personen gehouden werd. Nu ziet niemand aan je dat je rouwt en zijn er vaak maar weinig mensen die weten wat er aan de hand is.
LikeLike
Da’s een goeie, Petronella. Wij hadden inderdaad vroeger een ‘kraai’ in Ginneken. Een broodmagere man; in het zwart gekleed. Met een paars lint om zijn hals ging-ie op de fiets de huizen langs om de dode ‘aan te zeggen’. We kregen dan een bidprentje met alle info erop voor op de schoorsteenmantel. Ik herinner me nog goed hoe ik als kind een heilig ontzag voor die man had. We moesten dan even stil blijven staan en wisten dat er ‘iets heel ergs’ gebeurd was. De weduwen gingen vervolgens in de rouw voor een bepaalde periode. Het had iets droevigs. Maar tegelijkertijd was het ook heel mooi. Met zwartkanten voiles voor het gezicht tijdens de zondagse kerkdienst. En zwarte mantelpakjes met klassieke pumps eronder..
LikeLike
Goed bewegen (niet sporten), goed slapen en morgen weer vroeg op. Volgens mij is dat een beter medicijn. Als mensen te laat opblijven en niet in slaap komen, dan kom je via gepieker op dit soort gedachtes. Bij de kortere maanden als November en December neemt dit nog wat toe. En het leuke is dat je er de volgende morgen totaal niet meer mee zit als je batterij weer opgeladen is door een flinke droompartij.
Ik kan het ook wel uitlegen aan de hand van de maan die in de winter boven het noordelijk halfrond staat, maar dan word ik weer uitgemaakt voor enorm pienter. Daar zit/lig ik natuurlijk niet op te wachten. 🙂
LikeLike