1e wet van het webloggen.

In mijn jarenlange ervaring als weblogger heb ik geleerd dat je voor een goed logje het ijzer moet smeden als het heet is. Met andere woorden: als je een onderwerp hebt, dan is dat hooguit een halve dag houdbaar, als je het daarna nog niet hebt uitgewerkt moet je het niet meer gebruiken want je beste gedachten daarover zijn dan alweer weg. Bovendien kun je in een heel andere stemming zijn dan toen je het onderwerp bedacht, en dan komt het niet over. Je kunt niet iets grappigs brengen als je je niet vrolijk voelt. Dus dat is gelijk de verklaring waarom u hier vanavond geen logje treft: ik ben veel te vrolijk voor de serieuze onderwerpen die ik had bedacht. Dus dat wordt niks. Sorry.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

8 gedachten over “1e wet van het webloggen.”

  8. Heel erg waar… 😉 als ik soms over deze blogwet denk, denk ik: ik kan evengoed stoppen met bloggen: gewoon een kwestie van 24 uur mijn klep houden en de voldende dag denk ik: “ach what the heck, gelukkig heb ik hier geen stukje over geschreven” ;)) Eigenlijk zou ie dus ook de *Anti*-blog-wet moeten heten ;)))

    Like

    Beantwoorden

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *