Normaal gesproken ben ik een toonbeeld van zelfbeheersing, maar soms is er maar weinig nodig om mij in totale razernij te laten onsteken. Bijvoorbeeld, ik wil de kinderwagen pakken uit de schuur. De kinderwagen is al een tijd niet gebruikt en staat in een hoek waar ik al een jaar niet geweest ben. Niet dat onze schuur zo groot is, nee hoor, integendeel, maar hij staat te vol. En te vol is het understatement van de eeuw.
Tegenwoordig komen bij elke doodgewone gelegenheid (een geboorte, een verjaardag van een kind) hele drommen mensen op bezoek die je verder nooit ziet, en die nemen allemaal iets mee. Was het duurste cadeautje dat ik ooit in mijn leven heb gehad omgerekend 45 euro, tegenwoordig is dat ongeveer het minimumbedrag dat Hans krijgt van een vreemde omdat hij een zusje heeft gekregen. Kun je nagaan wat hij krijgt als hij zelf jarig is! Als je voor ons huis staat, kun je duidelijk zien waar wij wonen. Daar waar de ramen bol staan van het speelgoed en daar waar de nok 15 centimeter lager is dan bij de beide buren. Ons huis verzakt en bezwijkt onder het speelgoed.
Dus, die kinderwagen zat nogal vast. Je moet al over de minibikes en go-karts heen stappen om er te komen, en in het meest gunstige geval staan je benen allebei op de grond, anderhalve meter uit elkaar. Vanuit die positie til je in één keer de kinderwagen op. Tenminste dat wil je. Godnondejuu. Vast! En je staat niet echt handig. En dan begin ik met mijn tanden op elkaar tegen de kinderwagen te praten: "Gewoon loskomen…niet tegenwerken…ik zeg loskomen…NU kutding! Meewerken mislukte kaa-kruiwagen!" Het ding geeft een beetje mee maar het heeft 4 wielen en die blijven alle vier ergens achterhangen. En niet tegelijk hoor, neeneenee, gewoon achter elkaar. Als het ene los is, zit het andere vast. Ondertussen stoot je nog je kop tegen het zoldertje en in de reactie daarop vangt een grote spin jouw gezicht in zijn web.
Met een uiterste krachtsinspanning en een enorme oerkreet trek je tenslotte de kinderwagen los, er breekt van alles af en dat wat er aan vast zat stort met donderend geraas weer naar beneden. Er flikkert nog een fiets tegen je aan die je ook niet meer overeind krijgt en met gescheurde kleren en groen als de Hulk spring je naar buiten met alleen het bovenstuk van de kinderwagen in je handen. Het onderstel staat nog ergens binnen. Ik heb zin om iets in elkaar te trappen, iets wat uit ruimtegebrek toch al in onze tuin stond. Een schommel ofzo. Of een glijbaan. Twee driewielers. Iets!
Als ik een halfuurtje later wat afgekoeld ben, besluit ik dat je als man toch maar voor lul loopt achter een kinderwagen.
Mack 
Ga er dan maar voor lopen…
LikeLike
Kijk! Dit vind ik nou leuke logjes! Lig mij hier te bescheuren van het leedvermaak, ik ben dus niet de enige die vaak in dit soort penipele situaties verzeilt raakt. Deze bedoelde je zeker toen je het over die afgekeurde column had? De kinderwagenmaker zou hierdoor wel eens erg gekwetst kunnen zijn?
LikeLike
@Eva: Nee, dat was deze niet. Ik had deze al een maand geleden geschreven en toen ik hem af had dacht ik: misschien is het wel wat voor OVN. Maar gezien de passage die ik laatst verzocht werd te herschrijven, hoef ik met dit verhaal helemaal niet aan te komen en heb ik hem dus alsnog maar hier geplaatst.
LikeLike
Je zou ook eens de schuur op kunnen ruimen! *plopt nog een biertje open*
LikeLike
In de fik met die schuur !
LikeLike
Ja zo doe je dat natuurlijk ook niet! Je moet eerst alles wat er voor, naast en bovenop ligt, weghalen. Dan de kinderwagen er voorzichtig uitnemen, en dan de rest beoordelen op terugzetten of wegmikken. Ik zie dat je dit logje een maand geleden schreef, ik dacht al wat ben je daar laat mee! Laat je ‘m wel eerst goed luchten en maak je ‘m wel vrij van spinnen voor je Tammar er in legt?
LikeLike
*plaatst vingertoppen tegen elkaar en kijkt wetenschappelijk*
Je kunt dit zien als een soort van bevalling, Mack. Het is een gemene truc van de natuur: nadat je hebt moeten lijden en afzien voor je kind, houd je er meer van. Op dingen die niet zijn komen aanwaaien zijn mensen namelijk een stuk zuiniger.
LikeLike
Schuur voorzien van dubbele muur? En dan wel de spouw op een metertje of wat houden natuurlijk en alles wat niet zinvol is in de spouw donderen. Is de schuur gelijk geïsoleerd zodat je er een volgende keer even rustig in kunt gaan zitten afkoelen zonder risico van bevriezingsverschijnselen.
LikeLike
Aan de toon van dit logje te zien, is alles nog niet helemaal flexibel in huize Pril Geluk?
LikeLike
@Eva: Jawel hoor. Nu noem je trouwens een goede reden waarom je nooit een oud logje alsnog moet plaatsen. Die toon die ik toen in de schuur had, ben ik allang weer kwijt. Dit was geen live-log.
LikeLike
Gut, ik ben dus niet de enige met dit soort uitbarstingen.
LikeLike
Die uitbarstingen komen in ieder huis wel voor. Je denkt even wat te pakken en dan zit alles tegen. Oef!
Maar daar tegenover staan soms ook weer mooie vergeten vondsten. Of horen die vooral bij zolders?
LikeLike
Best wel herkenbaar eigenlijk. Vandaar dat er hier een nieuwe schuur MOET komen.
LikeLike
De hint is duidelijk. Als wij ooit op visite komen moeten we je van speelgoed verlossen in plaats van iets meenemen.
Heb je toevallig wat lego of playmobil in de aanbieding? Daar maak je mijn kinderen wel blij mee.
Noemen ze dat geen win-win-situatie?
LikeLike
In tijden niet zo gelachen. Go Mack, go!!
LikeLike