Valentijnsdag. Ooit was er een tijd dat ik hoopte op een envelop van een stille aanbidster, en soms kreeg ik die. Groot was dan de teleurstelling als er op de kaart stond: Liefs Anouk. (zusje)
Moet je nagaan, ik was 20 of zo en toen al ondankbaar en egoïstisch. En dat ondankbare en egoïstische is elk jaar erger geworden. Nu ben ik zover dat ik Valentijnskaarten ongeopend bij het oud papier pleur, en over een jaar of tien klapt er op 14 februari een Vietcong-boobytrap uit de brievenbus en ligt er een gespieste postbode voor de deur.
(Wat lijk ik eigenlijk enorm op Ebenezer Scrooge hè?)
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
Auteur: Mack
Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.
Toon alle berichten van Mack
Je hebt gewoon de pé in dat je geen enkele kaart hebt gekregen!!
LikeLike
Ik denk dat de moderne vrouw te verlegen is. Zou dat het niet kunnen zijn?
LikeLike
Moeten de rondschijters uit het vorige logje zich ook zorgen gaan maken? 🙂
LikeLike
Over een jaar of tien is de postbode uitgestorven. Heeft hij even mazzel.
LikeLike
Uw geliefde is nog steeds geliefd?
*Oei*
In liefde en oorlog is alles geoorloofd.. ook boobytraps!
LikeLike