Stop de vernedering.

Waarom is er in deze tijd van echtscheidingen nog geen woord uitgevonden voor een eventuele nieuwe vlam van een ouder? Het is toch belachelijk en vernederend voor een kind om het steeds te moeten hebben over: "de vriend van mijn moeder"? Waarom vinden ze daar niet iets voor uit? Net als Bob voor degene die meer van autorijden dan van drinken houdt.
Ik zit te denken aan Guus.
"Vanavond kan ik niet want dan helpt mijn Guus me met mijn huiswerk." Of als het de vriendin van je vader betreft: "Mijn Guusje is onwaarschijnlijk lelijk."
Ja, met kinderen houden ze al helemaal geen rekening in Den Haag.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

17 gedachten over “Stop de vernedering.”

  1. Bob: Bewust Onbeschonken Bestuurder.
    Guus: Geil Uitlikken Uit String.
    Ik weet het slaat nergens op maar ik heb de wodka fles leegemaakt. Anders moet ik die ook meeverhuizen.

    Like

  2. Mijn vader (gisteren 60 geworden, jullie kennen het verhaal misschien wel)is nu getrouwd met zijn vriendin (38, nu dus zijn vrouw). Zij heeft 2 kinderen, jonger dan de kleinkinderen van mijn vader. (ik hoop dat het te volgen is)Gisteren vierde wij zijn verjaardag en toen vroeg een collega van mijn vader zonder schaamte aan de zoon (11) van de vrouw: Hoe is het nou, dat opa jarig is? GEWELDIG!!!! Ik kwam niet meer bij en ben er nog even over doorgegaan.
    Normale verspreking lijkt mij. Dus bij mijn vader is de naam gewoon “opa”.

    Like

  3. Redelijk voorstel, het is alleen een beetje jammer voor de originele Guusen en Guusjes van deze wereld…
    Hoe noemen we die dan voortaan?
    @Vrouwtje: Hahaha, hoezo genant…en hoe reageerde de zoon zelf?

    Like

  4. @Pauline: Die bleef eerst stil.. Maar toen legde ik aan de goede man uit dat mijn vader niet zijn opa was waarop hij zei: Oke, je vader dan… Maar dat is hij ook niet… Daar kwam (logisch) ook protest op. Hij had al een vader, en een “betere”. Moeilijk moeilijk, zoals Mack al duidleijk maakt.

    Like

  5. Mijn zwager was al heel jong volledig grijs (qua haar dan). En mijn zuster kreeg dan ook vaak de opmerking dat het leuk was dat zij haar ‘vader’ meenam. 🙂
    Ik kan me ook bedenken dat de mechanische versie omschreven gaat worden als de ‘Guustaafmixer’. 🙂

    Like

  6. @Pauline: Gelukkig was pa/opa in de keuken, maar het is toch zo? Is niks mee aan de hand. Het zoontje vertelde mij zelfs dat hij die opmerking al vaker van vriendjes op school had gekregen. Ik zou het belachelijk vinden als hier raar op gereageerd zou worden. En ik heb er lol om, dat is waar….

    Like

  7. Mijn man zei altijd: Schat, als ik jou niet had …
    en ik antwoordde dan altijd met: … dan had je wel iemand anders.
    Op zekere dag werd ik voorgesteld aan iemand anders.
    En toen onstond het door Mack zo treffend geschetste probleem. Wij probeerden dat op te lossen door vanaf dat moment de hele menagerie van het spoor bijster geraakte volwassenen gewoon met hun eigen voornaam aan te duiden. Plus dat we afspraken (en daar hebben we ons wel aan gehouden) dat we elkaar nooit zwart zouden maken tegenover de kinderen.
    Maar daar wilden de kinderen niet aan. Zij bleven gewoon papa en mama zeggen. En iemand anders werd “die vrouw”.

    Like

  8. Mijn kinderen noemen de “aanwaaivlam” van hun vader gewoon bij haar naam, bij ons is de situatie helemaal ingewikkeld, maar het levert ook vaak wel komische situaties op.
    Waar is die goeie ouwe tijd…..

    Like

  9. Even een klein lijstje om uit te kiezen (en ik spreek/sprak uit ervaring):
    Reserve-pa
    Niet-m’n-echte-vader
    ‘De Stief’
    Jan (met een zeker soort beslistheid)
    Zeg, Pa – euhh – Jan
    Éé

    Like

  10. @To: Het kan echt heel moeilijk worden hoor, is bij ons ook. Ik heb stiefzussen, maar mijn vader wil niks met ze te maken hebben. Hun moeder (2e vrouw van mijn vader) is overleden. Dan is er natuurlijk nog mijn moeder, die hertrouwd is. En dan is er nu weer een nieuwe vrouw bij mn vader, waarvan het een beetje raar is dat Hans daar oma tegen gaat zeggen (ze is nog geen 40), en hierdoor hebben we dus WEER (zucht…) een stiefbroer en stiefzus… Soms zijn je ouders net kinderen…

    Like

  11. Ik stel voor gewoon Pétwee, en voor de vrouwelijke vorm Emtwee (Pédrie, Emdrie en verder kunnen al naar gelang het verloop van de familiegeschiedenis vereist zo nodig toegevoegd worden)

    Like

  12. “opa” – ik heb daar wel erg om zitten lachen, Vrouwtje van Mack, en inderdaad het kan aaaakelig ingewikkeld worden (het laatste stukje snap ik niet helemaal meer, terwijl ik zelf toch ook zulke ervaring heb ;))

    Like

Laat een reactie achter op kidtwist Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *