Categorie: Enigszins grappig

Gras maaien is leuk. In mijn achtertuin ligt 12 vierkante meter maar vóór ligt een veldje van 2500 vierkante meter. Dat is helaas niet mijn voortuin, maar een veldje van de gemeente.
Heb ik van de week gelijk maar even meegenomen met de handmaaier.
De gemeentemeneer zette vanochtend zijn zitmotormaaimachine stil, keek verwonderd om zich heen, maakte een wegwerpgebaar en droop gefrustreerd af.

Zaterdag heb ik voor het eerst in mijn leven een luier verschoond. Ik hoopte stiekem op spuitpoep omdat ik dan het luiers verschonen in de zwaarste categorie kon oefenen. Het bleek slechts een extreem natte luier. Maar vol goede moed heb ik de aanwijzingen gevolgd en het tot een einde gebracht. Het eindresultaat? Gezakt. De luier zat veel te laag.
Het moest dus opnieuw. Mevrouw Mack wilde wel graag dat ik het tot een goed einde zou brengen. De tweede keer ging tot haar opluchting beter. Het was voor haar ook geen pretje zo liggend op de commode met haar benen omhoog.

Het kan zijn dat vanochtend toen u wakker werd alles net iets anders leek dan normaal. Dat komt zo; Vorig jaar hebben wij een schutting geplaatst en ik merkte dat een van mijn twee grasveldjes daardoor wat weinig zon kreeg. Omdat mijn plan om de schutting weg te halen wat weinig bijval kreeg, heb ik vannacht de baan van de aarde licht moeten wijzigen. Vandaar.
Excuses voor het ongemak.

Broeders,

We hebben een tussenpaus nodig.
De bedoeling van een tussenpaus is dat ie snel dood gaat.

Laten we die Duitser kiezen.

Bij ons werkt een jongen die bekend staat om zijn extreem-rechtse sympathieën. Onlangs heeft hij zijn kop kaal laten scheren, alleen bovenop zit nog een plukje mos. Zijn Lonsdale overhemden laten ook weinig te raden over. Toen er een keer een portomonnee gestolen was, wist hij te melden dat dit soort dingen pas gebeuren sinds al die buitenlanders bij ons werken. Vrijdagmiddag hoorde ik hem buiten tegen een Marokkaan roepen: "Houdt je bek, smerige kutmarokkaan!"
Het groepje Marokkanen wat bij ons werkt kan er wel om lachen. Zij lijken te denken: "Ach, er is iets niet helemaal goed gegaan bij zijn geboorte." En eerlijk gezegd kan ik ze daar geen ongelijk in geven. Ze halen hem trouw iedere ochtend op en dan rijdt hij met ze mee.
Als zijn opmerkingen te ver gaan tillen ze hem op, en flikkeren hem in een container met oud papier. En dan scheldt hij, en zij lachen. En 's avonds rijdt ie weer met ze mee naar huis.

Vreemd, vindt u ook niet?

Gisteren reed ik door de stad, twee meisjes voor me raken elkaar met hun fietsen en eentje valt er op straat, 10 meter voor mijn auto. Ik kon haar dankzij een enorme reactiesnelheid en perfecte stuurmanskunst nog net ontwijken.
Maar dan rijd Blik op de weg nooit achter je hè? Of de burgemeester om je te huldigen. Nee, zeiken over de verloedering, dat kunnen ze! In plaats van eens oog te hebben voor heldhaftige burgers als ik!

Gisteren reed ik door de stad, twee meisjes voor me raken elkaar met hun fietsen en eentje valt er op straat, 10 meter voor mijn auto. Ik kon haar dankzij een enorme reactiesnelheid en perfecte stuurmanskunst nog net ontwijken.
Maar dan rijd Blik op de weg nooit achter je hè? Of de burgemeester om je te huldigen. Nee, zeiken over de verloedering, dat kunnen ze! In plaats van eens oog te hebben voor heldhaftige burgers als ik!

Vandaag is Timo geboren, zoon van vrienden van ons, en de laatste die wij kennen die voor de kleine mack geboren moest worden. Nu kan ik me nergens meer achter verschuilen. Over precies een maand is mevrouw Mack uitgerekend.
Vanmiddag heeft ze vier "voorbeeldgeboortekaartjesboeken" gehaald, en er daar vier uitgezocht die ze het mooist vond. Toen ik thuis kwam heb ik er ook een paar uitgezocht en laten dat nou precies dezelfde vier zijn! Kan natuurlijk helemaal niet, dus ze moet stiekem hints gegeven hebben. Maar mevrouw Mack bezweert dat ze dat niet gedaan heeft. Zelfs niet dat het er vier waren.
Hoe dan ook, het kaartje is uitgezocht, ik heb net een versje geschreven, dus we zijn er klaar voor. Hopelijk.
Ik hoop op een jongen. Of nee, een meisje.

Het versje? Komt ie:

Vandaag ben je dan geboren,
we hopen dat je ons leven zult verrijken,
en dat je niet teveel op mama,
maar stukken meer op papa zal gaan lijken.

Leuk hè? Mevrouw Mack weet nog van niets maar ik weet zeker dat ze trots op me zal zijn.

Sinds het laatste spiegelongelukje dat ik had, rij ik op die bewuste weg een stuk rustiger. Mijn geldboom staat nog maar één keer in de twee jaar in bloei, namelijk. Als een auto mij uit tegenovergestelde richting nadert rem ik af en ga langzaam met twee wielen in de berm rijden. Gisterochtend kwam ik er aan met een gangetje van een km of 60.
100 meter voor me staken twee wilde zwijnen over. Achter hen een stuk of 10 gestreepte biggetjes.
Ik remde rustig af en kwam compleet tot stilstand op een meter of vijf van de overstekende biggetjes.
Ik kon ze vanuit de auto rustig aanschouwen. Toen de laatste big veilig de overkant had bereikt trok ik weer rustig op. Ik was trots op mezelf.
Geen noodstop, geen drama's, geen schade, en de jagers ook weer blij.

Ik ben een voorstander van zoveel mogelijk natuur in de wereld. Lynxen, wolven en beren terug in Nederland. En jagers mogen dan alleen nog maar hun blote handen gebruiken. Want de jagerstand moet op peil gehouden worden.

Vanavond heb ik voor het eerst babypoep aanschouwd. Het ziet eruit als mosterd en ik wendde mijn gezicht af voordat de lucht mij bereikte. In kokte net niet en ineens drong de gedachte zich aan mij op dat ik straks misschien wel iedere keer zou moeten kokhalzen.
Voorzichtig polste ik mevrouw Mack of ik daar misschien onderuit zou kunnen komen.
Haar antwoord: "Natuurlijk poepie, ik doe de borstvoeding al alleen en dit wil ik ook nog wel doen maar dan moet jij beloven dat je veel achter de computer gaat zitten."

Zou ze dat nou menen?