Eerst had ik een nieuw prullenbaksysteem geïnstalleerd in het keukenkastje. Na jarenlang ergernis over de oude, kocht ik kwaliteit en monteerde het. Het moest nog twee keer opnieuw voordat het perfect zat. Ik vertelde het trots in de sportkantine maar een vrouw zei: je hebt vier gaatjes geboord? Zij had door dat het niet zo ingewikkeld was, maar thuis weten ze dat niet. Vervolgens had ik de carrousel in de keukenkastjes opnieuw afgesteld waardoor hij weer bijna perfect draaide, na lange tijd halverwege vast te lopen. Dat was donderdag, Linda was blij.
Op zaterdagochtend ging ik een dorp verder, want hier zit geen fatsoenlijke kledingwinkel meer. Ik loop al jaren aan mijn broeken te hijsen, want ze verkopen me altijd de verkeerde maat. En dat schrijf ik omdat ik nog enigszins normaal wil overkomen want eigenlijk denk ik dat het een complot is en dat iemand mijn broeken gauw omruilt voor een grotere maat. ‘s Nachts als ik slaap. Ik vond een winkel, ik hoopte op een vlotte verkoopster die mij iets vlots zou verkopen maar in plaats daarvan een wat nerveuze man van mijn leeftijd of nog iets ouder. Ik legde hem uit wat mijn probleem was -de verkeerde maat, niet het complot- en hij liep naar een rek met broeken. Na veel passen en wikken en wegen kocht ik twee broeken en een trui. De trui koos hij uit, ik paste en stemde toe.
Tevreden liep ik terug naar de auto en reed de parkeerplaats af. Ik dacht aan de aanblik van de trui in de spiegel en ik zag in gedachten al een afkeurende blik van Linda. Te kort en je zag twee puntjes waar mijn tepels zitten. Ik gebruik dit woord één keer om het duidelijk te maken, verder gebruik ik het nooit meer. Ik reed snel weer de parkeerplaats op, ging terug naar de winkel en ruilde de trui voor een andere. Deze keer had ik er alles aan gedaan en eenmaal thuis showde ik de nieuwe outfit, en Linda was enthousiast over mijn keuze. Gelukkig maar, want anders trek ik het niet meer aan. Bovendien zei ze dat ik een goed figuur had. Voor mijn leeftijd, dat zei ze erbij.
‘s Avonds werd de logeerhond opgehaald die wel al een week hadden en die voor het nodige ongemak zorgde. Alle kleden in de was, stofzuigen, dweilen, rust. Daarna won PSV en staat inmiddels 16 punten voor op de nummer twee. Hans en ik blij.
Vanmiddag maakte ik Linda’s auto grondig schoon van binnen. Door de twee honden was het een gore bende geworden, ik stofzuigde wel een half uur alleen in de kofferbak, daarna het interieur. Ik maakte de ramen schoon en haalde een natte doek over het kunststof. Als nieuw zag hij er weer uit, en Linda was blij. Daarna ging ik met hond naar het bos, dat kon eindelijk weer nu de andere hond weg was en ik veroordeeld was tot het losloopgebied, en hond en ik waren blij. Dat ze haar bal na tweehonderd meter kwijt raakte achter een hek mocht de pret niet drukken.
Daarnet keken we Silence of the Lambs, voor mij de primeur, 35 jaar nadat de film uitkwam. Zo heb ik ook nog nooit The Godfather gezien, dus het kan nog gekker. In elk geval, ik was aardig productief dit weekend. En tevreden over mezelf. Als ik er toch niet was…
Mack 