In een vorig leven heb ik in een bos gewoond, dat moet wel. Of aan de rand van een bos, in een hut. Of ik kom uit een dorp waar alles hetzelfde bleef. Als kind luisterde ik al jaloers naar de verhalen van mijn vaders jeugd. Ik was al net te laat geboren, want daar waar ik mijn hut wilde bouwen was al vlakbij een snelweg. In mijn vaders jeugd was die snelweg er niet en was het in mijn ogen onbewoond gebied. En onbewoonde gebieden zijn het mooist. Vooral als ik er woon.
In mijn vorige leven klopte al mijn ideeën die ik had over het leven nog. Ze waren nog niet weggewookt om maar even een zelfverzonnen term te gebruiken. Ik kan ook niet heel goed omgaan met veranderingen, ik trek nog net wisseling van seizoenen maar dat is slechts omdat het een cyclus is. Ze hadden mij als kind ook nooit boeken moeten laten lezen of tv moeten laten kijken. Ik ging geloven dat wat er in dat boek gebeurde, echt kon, en ik misschien wel de hoofdpersoon kon zijn. En dat alles een overzichtelijk romantisch geheel was, zoals mijn lagere schoolperiode. Maar ook die veranderde halverwege naar basisschoolperiode. Waarom? Laat me met rust!
Ook de buurt waar je vroeger woonde! Die was betrouwbaar want je wist wie waar woonde. Ik wist zelfs wie de buren van mijn opa en oma waren. En mijn hele jeugd bleef dat hetzelfde en mijn jeugd duurde zeker tot mijn dertiende, en achteraf misschien wel veertig jaar. En al die veertig jaar veranderde er nooit iets, en dat vond ik fijn. Goed, Van Agt werd vervangen door Lubbers, maar dat was het dan ook.
En nu heb ik last van veranderingen. Of eigenlijk van dingen die niet stroken met het wereldbeeld dat ik vormde. Het beeld van een statische wereld waar alles duidelijk was, waar goed en fout duidelijk gescheiden waren en waar de grenzen duidelijk waren aangegeven. Een wereld waarin ik prima gedijde.
Dus ja, het stond eigenlijk allang vast dat ik het lastig zou krijgen. Daarom ben ik zo gek op dieren. Die doen altijd hetzelfde, hun hele leven lang. Net als ik, toen ik nog in het bos woonde.
Mack 
Ik kan met je ‘meevoelen’ zeker wat betreft het last hebben van veranderingen. Hoe goed de huidige omstandigheden ook zijn, de voorgestelde of nieuwe worden altijd als beter verondersteld, maar dat idee heb ik juist helemaal niet en ze bewijzen doorlopend ook niet het geval te zijn.
LikeLike
Mooi beschouwend stukkie dit. Niet alle verandering is een verbetering om maar eens een open deur in te trappen. Natuurlijk was vroeger niet alles beter, maar je kende het en het was vertrouwd. Het zal wel een leeftijdsding zijn, want alles gaat nu wel heel erg snel, vind ik. Maar ergens vind ik het ook wel weer heel boeiend. Vanmorgen een leuk en zinvol gesprek gehad met een verstandige zeventienjarige. Zij hebben weer met heel andere dingetjes te maken dan wij op die leeftijd. Maar deze dame dealt er goed mee.
LikeLike