Ik heb wel eens meegemaakt dat PSV tien punten voorsprong verspeelde, het was nog in de tijd dat je nog maar twee punten per gewonnen wedstrijd kreeg. Een supporter op TV zei toen: mijn hart is eruit.
Ik heb 2006/2007 meegemaakt, waar zowel AZ, Ajax als PSV nog kampioen konden worden op de laatste dag. PSV stond er het minst goed voor maar het lukte toch door dat vijfde doelpunt te scoren.
In 2015/2016 werd ik het hele seizoen bestookt met spot en hoon door Ajacieden. Tot het op de allerlaatste dag misging voor hen en PSV er met de titel vandoor ging. Ik zat roerloos in de tuin bij Randi, die vanavond kandidaat was bij “met het mes op tafel”, maar dat terzijde, in een poging het verloop van de wedstrijd De Graafschap-Ajax te bezweren. Toen ik op mijn telefoon het bericht kreeg dat PSV kampioen was (maar dat kon toch helemaal niet) werd ik overmand door blijdschap en omhelsde ik Randi stevig. Of ik gebruikte dat als excuus, dat kan ook.
En wat er nu gebeurt is wederom bizar. Er is nog niks gewonnen maar om met 1 punt voorsprong de laatste wedstrijd in te gaan is meer dan waar ik op durfde te hopen. Ook dit werd onmogelijk geacht, vijf wedstrijden geleden. Op Hans z’n verjaardag kan PSV kampioen worden. Mocht dat lukken gaat deze wederom de geschiedenisboeken in als een van de bizarste ontknopingen ooit. Come on, PSV!