Had ik het gisteren over afstervende hersencellen, vandaag ervaarde ik dat verschijnsel. Ik merk namelijk dat mijn lust om iets te verbeteren in de wereld, nou goed, in het vaderland, verdwijnt. Vroeger dacht ik in oplossingen. Hoe los ik dit op, dacht ik dan vaak. Meestal loste ik het op door bij de pakken neer te gaan zitten.
Tegenwoordig denk ik helemaal niet meer in oplossingen. Teveel hersencellen die zijn opgelost in een of andere chemische oplossing. De cellen die nog over zijn constateren het probleem, snappen ook nog wel hoe het ontstaan is, maar over een oplossing wordt niet meer nagedacht. Het zal mijn tijd wel duren, of dit is totaal uit de hand gelopen en kansloos. Heel soms dient zich nog een radicaal idee aan, maar daarmee ook gelijk het volgende probleem.
Dit belooft nog wat. Ik ben 54 en het land is reddeloos verloren. En dan mogen er wel jongere gasten zijn die daar anders over denken, maar die hebben geen gelijk. Want dat heb ik al en je kunt niet allebei gelijk hebben als je ergens verschillend over denkt.
Mijn stelling is dat elke oplossing voor een probleem ergens anders een nieuw probleem veroorzaakt, en dat het dientengevolge voor het collectief niet uitmaakt. En omdat ik niet zo’n egoïst ben, denk ik niet meer na over de oplossing.
Mack 
Ik heb ‘meegewerkt’ aan het creëren van een voor eenieder prettige samenleving omdat het aan mijn generatie was om dat te doen. Als het de totaal andere kant opgaat denk ik ‘dat is dan kennelijk wat de nieuwe generatie er van wil maken’. Het is niet langer meer aan mij daar, met mijn vroegere inzet, daar aan bij te dragen. Een oplossing schept inderdaad altijd ergens anders weer een nieuw probleem, de overheid maakt van dat gegeven een driftig gebruik door het ene gat met het andere te vullen.
LikeLike
Jouw tijd is geweest, je hebt je best gedaan en gemerkt dat het geen ene fluit uitmaakt. Je kunt je tijd nu rustig besteden aan de leuke dingen des levens. Zelf probeer ik nu eens mijn eigen problemen op te lossen wat doorgaans ook resulteert in bij de pakken neerzitten.
LikeLike
Moet hierdoor denken aan de verhalen van Tom Poes en Ollie B Bommel. Bommel constateert vaak dat er iets fout is en dat hij daar als Heer iets aan moet doen. Gevolg is dat de bijverschijnselen van zijn inzet erger zijn dan de kwaal die hij ook niet echt oplost. Tom Poes moet dan te hulp schieten en die krijgt het weer net goed door een list. En dat ‘goed’ is niet beter dan de situatie voordat Bommel zich er mee bemoeide. Ik begrijp dat je het Bommel-neveau ontstegen ben.
LikeGeliked door 1 persoon