“Hoi Delano, denk jij er ook even aan je mobieltje in de mobieltjeszak te doen en hem op stil te zetten?” “Jezus wijf, pleur eens op met dat gezeik!” “Nou Delano, met het verkeerde been uit bed gestapt?”
Ik verzin dit gesprekje niet, dit gebeurt tegenwoordig echt op school. De inmiddels zeer ervaren docente probeert uit pure wanhoop haar teflonlaagje op te zetten. Verdere wapens heeft ze niet meer, soms verzoekt ze een leerling om de klas te verlaten en soms luistert zo’n leerling, soms niet.
Hoe hebben we het zover laten komen, vraag ik mij af. Waar en wanneer is dit misgegaan? Ik informeer nog voorzichtig of alle docenten daar last van hebben, maar ja, in meer of mindere mate is dat zo. Er schieten een paar dingen door mijn hoofd. Ligt het aan het feit dat het al te lang goed gaat in Nederland? Dat alles voor de hand ligt en dat jongeren uit pure verveling hun gedrag veranderen? Zit er iets in de lucht, stoot een fabriek teveel lood uit dat in het bloed terecht komt? Ligt het misschien aan Youp, die met zijn afzeikcabaret begon en daardoor nu iedereen denkt dat hij op die manier kan acteren?
Of neemt de herseninhoud langzaam af waardoor jongeren denken te kunnen doen wat ze denken te kunnen doen? Ligt het misschien aan de ouders, maar als dat zo is, wat heeft er dan voor gezorgd dat zij het zo anders doen dan ouders van vroeger? Zelf denk ik dat het hier al lang te goed gaat, dat we te rijk zijn, dat wat we doen nergens meer over gaat en dat we strontverwend zijn. Er is geen gevaar meer waardoor de nederigheid niet meer wordt aangesproken, er zijn alleen nog verkeerde voorbeelden. YouTubers, rappers, volkszangers. En feestjes, heel veel feestjes. En mensen, veel te veel mensen. Een heel klein gedeelte daarvan, een verwaarloosbaar percentage, is acteur van beroep. Die kunnen van alles acteren en motherfucker roepen als ze daar zin in hebben. De rest moet gewoon eens normaal gaan doen.
De bitchslap moet gewoon terug.
LikeLike
Het ligt aan de ouders, die geven, allereerst de kinderen overal inspraak in. Ze zien, ten tweede ouderen (die de wijsheid in pacht plegen te hebben) helemaal niet staat en kakelen luidruchtig met elkaar zonder op de omgeving acht te slaan. Accepteren, ten derde een grote mond van de kinderen (wij moesten gewoon onze kop houden als de ouderen spraken). Ouders nemen, ten vierde zelfs het voortouw leerkrachten te intimideren wanneer de resultaten van hun prinsen en prinsesjes te wensen over laten. Ouders staan, ten vijfde als kooplui te schreeuwen langs de lijn en de tegenpartij de verdommenis te wensen. Dit schudt ik zomaar even uit de mouw, het kan tot de twintigste gaan als ik er wat langer over nadenk.
LikeLike
Ik ben het hiermee eens, zo zie ik het ook. Het begint thuis waar de kinderen de dienst uitmaken. Niet alleen inspraak, zij bepalen voor een groot deel. De ouders zien om zich heen dat dat overal gebeurt en zonder ruggengraat geef je toe.
Ik denk dat de huidige ‘hoeksteen van de samenleving’ dat niet meer is. Zonder hoeksteen stort de boel in elkaar. We willen niet meer terug naar een samenleving uit onze jeugd; pa stapte ‘s morgens met zijn tas en broodtrommel op de fiets om naar zijn werk te gaan. Pa was kostwinner, en ma deed het huishouden. Als je uit school kwam ging je niet naar het BSO, en had je ook geen sleutel, want ma was thuis. Je kon direct je verhaal kwijt als je dat had. Ik maakte dan eerst mijn huiswerk en ging daarna spelen. De buurt was veilig, er was sociale controle. Moeders hadden dus geen ‘carrière’ en de kinderen werden opgevoed door de ouders (moeder over het algemeen) en werden door de hele buurt in de gaten gehouden. Op school mogen ze wel regels hebben, maar net als in de samenleving; als er geen controle en handhaving is, is dat een wassen neus. Het is dus een chaos. In chaos bepaalt de sterkste.
Nu worden kinderen van jongs af aan van hot naar her gesleept. Ik word er wel moedeloos van en zie dat de kinderen niet stabiel en gehecht opgroeien. Net als de rest van ons moeten ze het zelf maar uitzoeken (-vechten). Pa en ma lopen te stressen want ze moeten hun carrières in de gaten houden, er wordt idioot veel van ze verwacht. En ze moeten ook niet onderdoen voor de vrienden/buren etc. En dat staat die kinderen dan straks ook te wachten. Hier wordt helemaal niemand gelukkig van.
Wie weet een oplossing? Het is zo uit de rails gelopen dat alleen zwaar geschut de boel weer goed lopend kan krijgen, ik denk ook dat de aanwas van de maatschappij met mensen uit samenlevingen waar andere ‘normen en waarden’ gelden, niet heeft bijgedragen. En dat hier vervolgens niet over mag worden gesproken, want discriminatie is taboe. Waardoor figuren als Wilders dit op een overtrokken manier wel aankaartte wat een verrechtsing en verharding in de samenleving tot stand bracht.
Er moet iets grondig veranderen, maar wat? En vooral hoe? Hoe trek je die loodzware locomotief weer op de rails zonder eensgezindheid? Hoe geven we de kinderen weer een veilige, rustige en stabiele jeugd? Hoe krijgen we weer een maatschappij waar het niet ieder voor zich is, maar waar we naar elkaar omkijken? Hoe gaan we weer respectvol met elkaar om? Hoe zetten we begrippen als integriteit, autoriteit, rust en stabiliteit weer op de kaart?
LikeGeliked door 1 persoon
Daarbij kinderen worden veel te vroeg betrokken bij de problemen die volwassenen ergens mee hebben, zoals onder andere de genderneutraliteit. Laat (gvd) kinderen nou eens gewoon kinderen zijn en hun eigen seksualiteit ontdekken.
LikeLike
Waarom begin je geen eigen blog met dit formaat reacties, Margo? 😀
LikeLike
Maar je maakt goede punten.
LikeLike
Ik heb een blog. Geen zin in te schrijven. Mack triggert me.
LikeGeliked door 1 persoon
Maar het is idd een beetje lang. Het is dan ook een complex probleem.
LikeLike
Continu op die telefoon zitten is funest voor hun brein. Ik ben een strenge docent en dat helpt. Maar tegen sommig gedrag is weinig te doen, er is zoveel agressie. Voor een flink aantal leerlingen is onderwijs een dekmantel voor criminele activiteiten. We hebben elk jaar dit soort leerlingen, zeer moeilijk om ze uitgeschreven te krijgen. En helaas “moeten” we iedereen aannemen (het mbo is een verdienmodel).
LikeGeliked door 1 persoon
Alles is tegenwoordig een verdienmodel, money makes the world go round.. en waar geld de dienst uitmaakt is de rest ondergeschikt …
LikeGeliked door 1 persoon
Droefmakend allemaal, maar ik denk dat het allemaal begonnen is met ‘meester Jaap’ en ‘juf Monique’. Wij moesten meneer X en mevrouw Y en u tegen onderwijzend personeel zeggen. Trouwens tegen alle volwassenen was je beleefd. Grote bekken? Nou, dat werd snel en effectief afgeleerd. Er was een bepaalde afstand en dat was prima. Opvoeding hoort thuis te gebeuren en de school vult dat aan met kennis en kunde. Punt uit. Leraren moeten kennis overdragen en niet hoeven op te treden als sociaal werkers. Maar mensen willen kinderen, terwijl ik ze nog niet eens een kanarie zou toevertrouwen.
LikeGeliked door 1 persoon
Daar is het niet mee begonnen, het was een symptoom van de algehele verandering in attitude tov autoriteiten. Het heeft geen zin er één dingetje uit te lichten en zeggen, dáár komt het door.
LikeLike
Misschien was deze omslag wel het begin bij het gedrag van kinderen ten opzichte van leerkrachten.
LikeLike
Eigenlijk dacht ik dat je een beetje overdreef. Maar bij navraag aan oudste kleinzoon, vertelde hij, dat na de overgang van klas 1 naar 2, er vijf, zegge en schrijve vijf, jongens uit de klas zijn gehaald en of van school verwijderd of overgeplaatst naar een andere klas.
En dit is een vwo klas hè.
De klas is er wel van opgeknapt zei hij.
Het oppassen is trouwens ineens voorbij. Hij brengt krantjes rond , dat kost hem twee middagen. Naast waterpolo en tennissen zit zijn week nu vol.
Als hij nu komt moet er wat afgedrukt worden. Meestal boekverslagen, die ik dan stiekem lees.
Gelukkig komt jongste kleinzoon van tien jaar nog trouw, maar hoe lang nog?
LikeGeliked door 1 persoon