Ik was een beetje vergeten hoeveel pijn het doet, afscheid moeten nemen van je hond. Ik heb het twee keer eerder meegemaakt, maar ik dacht dat als je alles had gedaan, de hond een goed leven had en als de hond oud was geworden, dat je er dan snel vrede mee had.
Maar Randi was nog niet zo oud, ze kon nog sprinten, ze was mooi op gewicht en haar zwarte vacht glom. Haar tanden waren nog wit, en ze had een licht grijzende snuit. Als ik ‘s avonds laat terugkwam, zoals vandaag, en iedereen lag al te slapen, dan liep ik nog even de huiskamer in en hoorde ik het slaan van haar staart tegen de bank aan. Soms was ze te lui om eraf te komen en wist ze waarschijnlijk dat ik wel naar haar zou komen voor een knuffel.
Maar vandaag liep ik niet de huiskamer in, maar rechtstreeks naar boven. De vissen hoeven geen knuffel en de kat boeit het allemaal niet, dus wat moet ik in de donkere huiskamer zoeken?
Dus maar naar bed met dat beeld nog op mijn netvlies van haar, net overleden, en we lieten haar achter bij de dierenarts. Morgen wordt ze gecremeerd, en komt ze in asvorm terug. Niet dat dat iets verzacht, maar ze was onze vriend, en ondanks dat we het niet te sentimenteel willen doen, willen we haar niet naar het destructiebedrijf doen. Dat zou verraad zijn voor mijn gevoel. Net als dat je haar in laat slapen voelt als verraad. Ook al weet je dat dat niet zo is.
Mack 
Meelevende en Bemoedigende groet,
LikeGeliked door 1 persoon
Kutnieuws. Punt.
Sterkte.
LikeGeliked door 1 persoon
Herinneringen komen naar boven.
Het is pijn waar je doorheen hebt te gaan die omgekeerd evenredig is aan alle vreugde die je hebt ondervonden.
LikeGeliked door 1 persoon
Zucht….. ja, joh…. zoveel verdriet hebben betekent ook dat er erg veel van Randi gehouden werd. Mooi toch? Onze overleden huisdieren zijn op mooie schilderijen en foto’s nog steeds in mijn werkkamer aanwezig. Je vergeet ze nooit en kunt met een glimlach terugdenken aan hun liefde en ook hun gekkigheden. Dat gaan jullie ook doen, hoor. Maar het moet de tijd hebben.
LikeGeliked door 1 persoon
Hier staan de twee die wij hadden nog gezellig in de vensterbank en dat vind ik best fijn, twee mooie urnen en ik wil dat ze samen met mij uitgestrooid worden, ergens…het gaat niet over, tenminste bij mij niet, die laatste loopt nog dagelijks met me mee, dat komt ook omdat we geen andere meer nemen denk ik, want dan heb je weer het plezier en de pret van een pup, maar ja… die gaat dan ook weer een keer dood….tien jaar is niks.
LikeGeliked door 1 persoon
Nee, ik weet het, ze leven veel te kort, maar honden zijn zegeningen. Dus ik denk wel dat er bij ons over een poos weer eentje komt.
LikeLike
Natuurlijk, dat begrijp ik hoor., brengt weer een hoop vrolijkheid in huis 😉
LikeLike
Gisteren keek ik naar 2Doc: The Truffle Hunters, een prachtige documentaire waarin de sterke relatie tussen honden en hun baasjes mooi in beeld komt. Dus moest ik aan jou denken.
LikeGeliked door 1 persoon