Ik heb nooit zoveel gestudeerd als het afgelopen half jaar. Vijf avonden in de week, slechts zelden verzaakt, ik begrijp niet hoe ik het doe. Ik was altijd van de raffel-raffel en aardslui, als het op studeren aankwam. Vroeger was ik ook bang dat mijn hoofd zou ontploffen als ik teveel zou leren, maar die angst is weg. Ik ben erachter dat menselijke hersenen onnoemelijk veel informatie kunnen bevatten. De kunst is wel om het er op het juiste moment uit te krijgen. Soms word ik wel een beetje moedeloos als ik zie wat ik allemaal niet weet. Op Wikipedia wil ik iets lezen over een bepaald onderwerp, maar dan is dat verdeeld over 20 sub-onderwerpen en er komen 50 woorden in voor waar ik nog nooit van heb gehoord. En kennelijk zijn er dus mensen die dat allemaal wél weten. Vast professoren. Ik leerde gisteren pas dat professor helemaal geen beschermde titel is. Ik dacht altijd: drs. dr. prof. Welnee. Iedereen mag zich professor noemen. Professor Mack, aangenaam. Weblogie is mijn vakgebied.
Mack 
Heb je een linkje waar ik dat kan vinden. Laat ik het even op mijn werk zien, daar zijn ze nogal van de titels…
Lijkt me een goed begin van de maandagochtend!
LikeLike
Als je nu ook nog je eigen universiteit opricht, want dat mag je, met daarbij een leerstoel voor jouw specialisatie, dan is jouw wetenschappelijk succes toch compleet?
LikeLike
Wikipedia raadplegen Martine.
Trouwens in Franstalig België betekent professeur zowel “hoogleraar” als “onderwijzer”. Kijk daar hebben we wat aan.
Zou Irene en Inr daarom naar België zijn geëmigreerd? Naar Franstalig België bovendien. Dat paardenverhaal geloof ik niet meer. Die lopen daar nu rond als professoren.
LikeLike
Dan wel web-logie.
LikeLike
Wijsheid schuilt niet in alles weten, maar in weten waar alles te vinden. Scheelt enorm in de nodeloze – want aan het eind van je leven blijkt je een hoop van die opgestapelde kennis nooit gebruikt te hebben – ballast.
LikeLike