Een keer per werkdag drink ik thee. Tussen de middag tezamen met een glas karnemelk. Een boekhouderskopstoot heet dat ook wel. Wij hebben keuze uit smaakjes- of gewone thee met theesmaak. Mij is het om het even wat ze in mijn kopje hangen, gewone- of smaakjesthee. Soms alletwee. Een mede-pauzehoudster die geen collega is, drinkt warm water. Zij zet het warme water in een heuse theepot en drinkt het de hele dag. Ik vind dat een vreemde gewoonte. Echter vraag ik mij wel af of ik het verschil zou proeven tussen warm water en thee. Van proeven is bekend dat je het niet alleen met je smaakpapillen, maar ook met andere zintuigen doet. Als iets er niet uitziet zoals je het gewend bent, maar verder exact dezelfde smaak heeft, schijn je behoorlijk in de war te kunnen raken. Volgens mij is Nederlandse thee ook niet te proeven. In Engeland ligt dat wat makkelijker. Vier zakjes in één theepot en je weet zeker dat je thee drinkt.
Mack 
Die weinige keren dat ik thee drink vind ik het best lekker, maar toch drink ik het bijna nooit.
LikeLike
Misschien kan je wel een keer theedrinken bij de Octopus? Die zet meestal zoute thee. Dat is weer ’s heel wat anders dan de brakke thee die we aan land drinken.
LikeLike
Als je hier thee zet met maar 4 zakjes in de pot dan vragen ze toch echt of je wel thee in de pot heb gedaan!
LikeLike
Thee is nichtennectar.
LikeLike
Mijn vader wist heel goed dat er geen verschil in smaak is tussen gekookt water met suiker of gekookt water met suiker en thee. Aangezien hij op huishoudelijk gebied en zeker op het gebied van eten en drinken niets kon maken, en ’s morgens vroeg vertrok, zette mijn moeder altijd een theeglas+lepeltje+suiker+theezakje klaar. Mijn vader hoefde maar water te koken, theezakje erin dompelen en voilà. Mijn moeder constateerde echter dat het theezakje niet was gebruikt en vroeg ’s avonds bij het eten of hij geen zin had gehad in thee. Nou, hij had wel degelijk thee gedronken maar vond wel dat het wat slappe thee was!
Dus heet water met suiker is bijna net zo goed.
LikeLike