Een rondje Ouwehands Dierenpark

Vandaag zijn wij, als modelgezin, spontanieus in de auto gestapt met als doel: Ouwehand's Dierenpark Rhenen. Bekend van Ren je Rot of Stuif es in, dat weet ik niet meer, maar wekelijks kwam meneer Anton van Hooff met een ander beest in het tv-programma. Ik neem u even een ronde door het dierenpark mee.

Om te beginnen kunt u geheel gratis een bak vol met grote karpers en vlak daarbij wat witte sneeuwuilen bekijken, want deze bevinden zich nog vóór de ingang. Over de karpers geen bijzonderheden, de uilen kunnen hun kop 270 graden draaien, behalve als ze een nekspiertje verrekt hebben, dan minder. Als u door de kassa bent komt er een man op u af die vraagt of u op de foto wil. Nee! Dan staan er rechts wat oninteressante vogels en kunt u rechtdoor door de oorspronkelijke toegangspoort, en dan komt u bij het tijgerbos, alwaar drie oranje tijgers wat liggen te maffen. Tegenover de tijgers lopen wat Afrikaanse prooidieren maar daar kom je niet voor. Iets verderop zijn de leeuwen en het bijzondere aan de leeuwen is dat het witte leeuwen zijn. Witte leeuwen hebben in de vorige eeuw de gekleurde leeuwenbevolking gruwelijk onderdrukt, ondanks het feit dat de witte zwaar in de minderheid waren. De witte leeuwen pikten de beste jachtvelden, en zelfs door gekleurde leeuwen gevangen prooidieren werden afgepakt. Ook had in de vorige eeuw elke witte leeuwenfamilie minimaal één gekleurde leeuwin in dienst om voor hen prooien te vangen. Gelukkig is er aan deze praktijken inmiddels een eind gekomen.

Na de leeuwen komen wat varkens, otters en andere stinkende beesten waar je snel langs moet lopen om daarna bij het aquarium uit te komen. In het aquarium zwemmen voornamelijk huis-tuin en vijvervisjes die elke aquariumenthousiast thuis ook heeft. Ik noem de sidderaal, de piranha en de koraalduivel. Tevens is er een bak met kwallen die de hele dag niks anders doen massaal in een cirkelbeweging door de bak te trekken. Van boven naar beneden, van voor naar achter, weer naar boven, naar voren en dan weer naar beneden. Ongeveer 100 kwallen doen dit dag in, dag uit. Een vrij zinloos bestaan lijkt mij, al weten wij niet wat voor doel de kwallen op het oog hebben.

Dan komt er iets van een volière met goudfazanten en eenden. Hard doorlopen hier en op naar de laplanduilen. Schilder ze blauw en ze kunnen zo het journaal presenteren. MmmM…Echt waar! Nou, dan komt er echt een hele tijd niks behalve wat boerderijdieren, maar daarna wordt de inspanning beloond door het berenbos. In het berenbos lopen wolven. Logisch. Of lopen, de hele troep ligt te maffen. Hier en daar tref je ook een beer aan. Het betreft hier allemaal beren die gered zijn uit de geldbeluste handen van mindere volken, zoals Russen, Turken, Bulgaren en Polen. Je mag mensen niet discrimineren, ik weet het, maar dat is op grond van geloof, ras, huidskleur en nog een paar zaken waar je niks aan kunt doen. Op basis van berenmishandeling mag er volgens de wet naar hartelust worden gediscrimineerd, dus niks aan de hand hier. De beren lijken trouwens allemaal net zo dom als meneer Beer uit de Donald Duck, want daar zit helemaal niks bij. Dat zit daar maar op een tak te kauwen terwijl er zoveel werk te verzetten is. Ik noem maar wat, nietsvermoedende wandelaars de stuipen op het lijf jagen bijvoorbeeld. Het berenbos ligt aan de rand van het park, vlak naast het gewone mensenbos. Je zult niet in de gaten hebben dat je bij Ouwehand loopt en ineens tussen de bomen zo'n beren-of wolvengestalte zien! Al je bloedvaten worden weer eens flink doorgespoten op dat moment.

Vervolgens kom je als je het berenbos uit bent, bij de beren. De logistiek manager van dit park moet nog maar eens naar bijscholing. Het zijn dan wel ijsberen, maar toch. IJsberen doen de hele dag niks, behalve liggen. Je kunt dus voor het glas gaan staan ijsberen tot je een ons weegt, helpt niks, ze blijven in winterslaap. Doorlopen dus, naar de olifanten. Het mooie aan Ouwehand's is dat ze Afrikaanse Olifanten hebben, in tegenstelling tot de meeste andere dierenparken, die hebben Indische. Afrikaanse olifanten zijn groter, hebben grotere oren en er was ook nog iets met de tenen, maar daar heb ik verder niet op gelet. Het jammere is wel dat dit Afrikaanse Pigmee olifanten zijn, want ze zijn gewoon de helft kleiner dan die Indische mammoet die ik een paar weken terug in Dierenpark Amersfoort zag! Dat is pas een reus.

De route gaat verder via 't wad, waar je zeehonden kunt zien. Dat is algemeen bekend ja, dat dat kan. De zeehonden hier zwemmen onder water, ondersteboven met hun poten op hun buik. Ik vond het een beetje een respectloze houding dus we zijn doorgelopen naar de overdekte speeljungle, een ideale plaats om uw kind kwijt te raken of te zien verongelukken. Vlak daarbij is het belangrijkste van de hele dierentuin, namelijk een mini-kermis waar je muntjes kunt kopen zodat de kleintjes in een autootje, een bootje, op een hobbelpaard of een springkussen mogen. En dat vinden ze zóveel leuker dan al die beesten die inmiddels hun strot uit komen.

En toen, damherten. Serieus! Daar hebben ze een apart plekje met een omheining voor. Komop zeg, wij komen van de Veluwe, daar heb je zelfs poema's, dan ga je echt niet naar een paar damherten staan kijken als je die in je achtertuin ook hebt hoor. Doorlopen.

Apen. Allemaal hetzelfde. Het zijn geile beesten die de hele dag niks lievers doen dan paren. En dat ken ik ondertussen wel. Het enige wat ik vrij apart vond was moeder Orang-oetan die net een groot plakkaat uitgebraakt had en dat tot afgrijzen van het op een halve meter afstand staande publiek, weer opat. Je kon precies zien wat ze uitgebraakt had. Lasagne. Haar jong at vrolijk mee en keek erbij alsof-ie niet helemaal goed was.

Kamelen. Ook zoiets! Waarom moet dat in een dierentuin? Het is gewoon een paard met twee bulten op z'n rug hoor! Overslaan, doorlopen, wegwezen, snel naar de pinguïns. Kijk, dat zijn nog eens spectaculaire beesten. Scheren als een torpedo door het water, en maken spectaculaire sprongen. Je kon nog een ondergrondse gang in zodat je uitwam in een glazen koepel midden tussen de pinguïns zodat iedereen die naar de pinguïns aan het kijken was, jouw kop ineens boven de grond uit zag komen. Nee, dank u.

Berberapen, kleine panda's, stekelvarkens, flamingo's…saai, saai, saai. Het zeeleeuwentheater dan maar. Gelukkig, gesloten, laatste voorstelling is al geweest, doorlopen maar weer. Kangoeroes, Emoes, schildpadden… Ja, leuk Hans. Kom, we gaan naar de krokodillen.

De laatste attractie is de Afrikaanse jungle waar slangen heersen, krokodillen waken, en vogelspinnen in een hinderlaag liggen. Nou ja, spinnen…er woont precies één vogelspin een een stukje holle boom met een kijkglaasje ervoor. En het beest zit zo stil dat het net zo goed een nepperd kon zijn, ik had geen verschil gemerkt. En ze heten dan wel vogelspinnen, maar ik zie zo'n beest echt geen adelaar uit de lucht halen hoor. Overdreven gedoe allemaal. Een witte wurgslang die zo wit was dat Hans 'm niet eens voor een slang aanzag, een paar gevlekte tijgerpythons maar degene die zo'n python zou verwarren met een tijger moet echt heeeel veel gedronken hebben. Hoe komen ze bij zo'n naam zeg? Slang met vlekken was een veel betere naam geweest. En uiteindelijk krokodillen. Wel één meter twintig lang! Sjongejongejonge, wat een gevaar. Nou nou nou zeg. De eerste de beste labrador grijpt zo'n beest, schudt een keer met z'n kop en weg krokodil! Ik wil vijf meter lange krokodillen!

Al met al toch een hele mooie dierentuin, en zeker de moeite waard om te bezoeken maar dat had u uit mijn enthousiasme al opgemerkt.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

5 gedachten over “Een rondje Ouwehands Dierenpark”

  1. Was Hans Klok met z’n fantastische goocheltrucjesshow er niet meer? Dat was echt geweldig!
    Hij toverde op een gegeven moment zijn blonde Amerikaanse assistente, met veel te grote joekels in een te krap pakje, in een nog krapper zittend outfitje.

    Like

  2. En dit heb je allemaal lopen bedenken in de dierentuin en toen je thuis was zo snel mogelijk op de weblog gezet. Ik ken dat.
    Ook dit herken ik: “…..dus we zijn doorgelopen naar de overdekte speeljungle, een ideale plaats om uw kind kwijt te raken of te zien verongelukken.”
    Nu vraag ik mij af: ligt dat aan onze kinderen of aan de speeljungle?

    Like

Laat een reactie achter op Margo Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *