Het nieuws van de brand in Kampen waarbij vier jongetjes zijn omgekomen maakte me vanochtend eventjes depressief. Ik hoorde 'Kampen' en ik hoorde '14 kinderen' en ik dacht 'streng gereformeerd'. Natuurlijk dacht ik dat, maar vond het daarom niet minder erg. En ik vraag me wel eens af wat erger is: vier kinderen verliezen als je er vier hebt of vier kinderen verliezen als je er veertien hebt. Ik denk dat eerste, eerlijk gezegd. Hoe dan ook, het is een verschrikkelijk drama waarbij praktisch al het andere verbleekt.
Op nu.nl staan er bij elk bericht rijen met reageerders klaar, zo ook hier. Want de directeur van de school waarop de kinderen zaten had slachtofferhulp geweigerd omdat volgens hem Christenen daar op hun eigen manier mee omgaan. Maar dat was slechts een klein zinnetje uit dat hele nieuwsbericht en toch spitst de discussie zich daar op toe. Want als we tegenwoordig streng gelovigen kunnen pakken, zullen we het niet nalaten. Want ze hebben nu eenmaal ongelijk en ze houden hun ongelijk vol terwijl het overduidelijk is dat ze ongelijk hebben, dus we pakken ze. En vooral die zak van een schooldirecteur die het waagde in zo'n situatie nog steeds in God te geloven, moest eraan 'geloven'.
Slechts een enkeling die de ernst van de situatie begrijpt en slechts zijn medeleven betuigt. En misschien wel heel veel die hun mening ondergeschikt vonden aan dit drama. De meeste oorlogen ontstaan door het geloof is een veelgehoord argument. Ik denk het persoonlijk niet. Want wat als er nu een oorlog ontstaat tussen gelovigen en ongelovigen, kun je dan zeggen dat die oorlog vanwege het geloof is ontstaan?
Mack 
Het heeft mij ook aan het denken gezet. De brand is waarschijnlijk ontstaan in het trapgat naar de zolder.
Zit jij ook niet op zolder te computeren?
LikeLike
Als die directeur voor zichzelf beslist dat hij geen slachtofferhulp nodig heeft omdat zijn geloof hem er wel over/doorheen helpt vind ik dat prima. Als hij voor anderen heeft beslist dat slachtofferhulp niet nodig is gaat hij wat mij betreft zijn boekje te buiten.
LikeLike
Veertien kinderen Mack. Vind jij dat in deze tijd nog ‘normaal’?
Dan zit er toch ergens een steekje los volgens mij, inteelt of niet.
LikeLike
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het niet vreselijk is om vier van de veertien te verliezen….
LikeLike
Ik zou geen veertien kinderen willen hebben Ria. Maar of ik dan normaal ben of zij, dat durf ik niet te zeggen. Ik voldoe meer aan het gemiddelde, dat wel. Maar ik twijfel hoe langer hoe meer aan het gelijk van de meerderheid. Maar het viel mij op dat de “normalen” in die discussie het niet konden opbrengen om slechts hun medeleven over te brengen in plaats van even mee te delen dat de ander niet normaal was.
@Frans: Misschien heb je gelijk. Maar het stond in de krant dus misschien is het helemaal niet waar. Ik heb al weer andere geluiden opgevangen. Dat hij slachtofferhulp wel heeft toegelaten voor wie dat wilde. Misschien wilde de journalist die het schreef ook gewoon wel even scoren.
LikeLike
@Mack: vandaar dat “Als”, ik had daar ook al uiteenlopende berichten over gehoord.
LikeLike
Ik lees nooit nu.nogwat en de reaxi’s onder zoiets lijken me nogal voorspelbaar. Het is ontzettend erg om kinderen zo kwijt te raken.
Toch heb ik tegenwoordig met 14 kinderen en 1 ouder thuis wel wat moeite. Een kinderopvang zou met die verhouding hun vergunning kwijtraken. Hoe zoiets in een huidig huis past mag ook wel bekeken worden.
Zelf weet ik van gezinnen tot 18 kinderen. Die woonde tegenover ons in de straat. De oudste kinderen voedden toen de jongere kinderen op. Of zoiets tegenwoordig nog zo werkt vraag ik me af.
Met een kleiner gezin kan ook brand ontstaan, maar ik denk dat de kans op paniek dan wat kleiner en de kans op redding wat groter is.
LikeLike
Ik begrijp niet waarom ik al twee keer lees ‘dat het tegenwoordig’ niet normaal is. Ik deel de mening van Mack (komt niet vaak voor). Ik heb er twee, wil er niet meer, maar waarom is 14 nu ineens onacceptabel?
En 14 kinderen thuis met één ouder is niet te vergelijken met de kinderopvang want daar lopen ze allemaal van dezelfde leeftijd in één groep.
Ik heb ook een bepaalde mening over het geloof maar die betrek ik alleen op mezelf. Deze vrouw (en haar man) leven zoals zij denken dat het het beste is, waar zij zich prettig bij voelen. Nu is er brand geweest, vier kindjes dood, en de veroordelingen stapelen zich op.
Ik vind het alleen maar heel erg…
LikeLike
Het is vreselijk. Elk kind dat je krijgt is bijzonder. Of het nou nummer 1 of nummer 14 is, je bent er stapel gek op. Verschrikkelijk om je kind te verliezen…laat staan vier! Ik vind het heel erg.
Gisteravond hebben we nog even alle rookmelders (6 in ons huis) getest….
LikeLike
Ze hadden 15 kinderen. Ik moet zeggen dat ik het vreselijk vind voor deze mensen. Bij het aantal kinderen had ik alleen de gedachte `wow die heeft het druk`
LikeLike
Mogen zij geborgen zijn bij God. De overleden kinderen en de nabestaanden.
Meer heb ik niet te zeggen.
LikeLike
Wij zijn thuis met tien. Maar om er nu vier weg te strepen? Is dat makkelijker omdat we met veel zijn? Iedereen laat een niet te vullen leegte achter. Ook deze kinderen. Triest.
LikeLike
In mijn jeugd waren ook in het katholieke zuiden grote gezinnen heel normaal. Mijn moeder zaliger kreeg er zeven plus een miskraam. Tel uit je winst. Ik had er ook best een paar meer gewild, maar omdat de man veel en vaak van huis was heb ik daar maar niet aan toegegeven. Ik moet er niet aan denken om er ook maar een te moeten verliezen..
LikeLike