Muur.

De kantine op mijn werk heeft hooggeplaatste raampjes; ik kan er net door naar buiten kijken. Meestal als ik koffie haal en ik moet even wachten tot het apparaat het kopje vol heeft, kijk ik snel naar buiten. Naar mijn auto, die met z'n opvallend rode kleur tussen al die trieste, zwarte zakenauto's een lust voor mijn oog is. En of er niet toevallig iemand een sportwagen heeft geparkeerd, die ik anders mis. Want het gaat mij niet gebeuren dat er een Porsche heeft gestaan die ik niet heb gezien. Mijn oog viel op een schilder aan de overkant. Hij was een gigantische muur aan het overschilderen. Rood moest-ie worden. Hij had pas een klein stukje aan de rechterkant gedaan met een grote roller. De muur was lichtbruin, zoals satésaus. Niet de donkerbruine van het cafetaria (die eigenlijk lekkerder is) maar de lichtbruine, die je bij de Chinees krijgt. En dus kon je het kleurverschil heel duidelijk zien. De schilder werkte in verticale stroken van boven naar beneden. Vlak onder het dak gebruikte hij een kwast, net als rondom de kozijnen in het midden, maar daar tussenin gebruikte hij de grote roller. De roller was zeker een halve meter lang, of breed, ik weet niet hoe je dat rollertechnisch aanduidt. Maar het rolleren ging van: grote sprongen, snel thuis. Ook een lust voor het oog, hoe zo'n schilder in een moordend tempo een muur van kleur laat verschieten. Als hij een strook klaar had, rustte hij even uit en veegde het zweet van z'n gezicht. Hij deed een stapje naar achteren en bekeek het van een afstandje. Dan zette hij z'n ladder een stukje naar links en begon weer bovenaan. Ik vroeg me af of hij de muur voor het eind van de dag af zou hebben. Toen ik een paar uur later weer koffie haalde was er geen spoor meer van de schilder, of het moest de volledig rood geschilderde muur zijn.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack