Ik hou van een goed gesprek. Bij voorkeur in aanwezigheid van meerdere mensen en dan het liefst in zo'n goede harmonie dat het gesprek zichzelf op gang houdt. Ik ben niet degene van de meeste woorden, maar aan het eind van de avond scoor ik altijd wel het hoogst op inhoud. Niet dat ik serieus kan praten, nee, dat niet, maar ik mag graag het gesprek goed volgen en op het juiste moment toeslaan met een grap. Of een tegenaanval. Kwestie van timing en ik ben in mijn element.
Maar soms word ik hondsbrutaal uit mijn element gehaald doordat er iemand anders een ander gesprek tegen weer een ander begint, midden door het eerste gesprek. Een hekel heb ik daaraan, want dan zit ik te kijken naar de één die met zijn mond beweegt, maar ik luister naar de ander die ik niet zie. Verwarrend.
Óf, iemand die geen ster is in interessante onderwerpen maar wel ellenlang kan lullen, die vind ik ook irritant. Want bij de minste of geringste afleiding vliegen alle hoofden de andere kant op, behalve die van mij omdat ik dat nu eenmaal onbeleefd vind om ineens afgeleid te zijn. Dan zie je de blik van de verteller zich razendsnel verplaatsen van de oorspronkelijke toehoorder naar mij, en dan ben ik de klos, want de rest gaat gewoon weer over naar een interessant onderwerp en ik zit opgescheept met een verhaal over een bejaarde in een ziekenhuis die op een knop drukte maar er kwam niemand. Tenminste, daar bleek het na vijf minuten op neer te komen.
Maar wat je dus echt niet moet doen bij mij is als ikzelf iets zit te vertellen in een groep, er ineens doorheen gaan zitten praten tegen een ander. Vandaag overkwam het mijn baas. Begint gewoon over iets anders wat-ie in z'n hoofd heeft. En omdat hij de baas is, luistert er ineens niemand meer naar mij maar allemaal naar de baas. Dus ik kijk dat even twee tellen aan en dan roep ik vrij hard: "Hallo!" Dat heeft nooit gelijk effect maar mijn tweede verontwaardigde en hele harde "HALLO" doet iedereen verschrikt opkijken. En dan vertel ik dus gewoon vrolijk verder waar ik gebleven was. Baas of geen baas. Nog geen tien minuten later, mijn collega flikt precies hetzelfde, ik vertel iets en zij vraagt ineens iets totaal anders aan mijn toehoorder. Ja, dat had ze gedacht. "Zeg, boerin, wat mankeert jou? Ik zit iets te vertellen! Het is dan kennelijk niet interessant maar heb tenminste de beleefdheid om dan gewoon te gaan gapen ofzo ja?" De collega keek verschrikt en bood gelijk haar excuses aan. Mooi zo. Ik moet me wel kunnen concentreren als ik iets vertel.
Mijn broer heeft er ook een handje van. Hij hoort en ziet me soms gewoon niet. Op een verjaardag lulde hij ook ineens door mijn verhaal heen. Ik riep vervolgens dwars door hem heen dat ik het gevoel had dat ik genegeerd werd. En dat helpt om niet meer genegeerd te worden. Zelfs zo goed dat ik een week later van mijn zus hoorde dat haar schoonouders er slecht van geslapen hadden omdat ze niet wisten of ik het nu meende of niet. Mijn gezicht verraadt dat ik eigenlijk best grappig vind wat er gebeurt. Maakt niet uit, soms moet je mensen meerdere malen corrigeren, maar uiteindelijk leren ze.
Mack 
Ja, volledig met je eens. Zijn ze gek, stelletje hufters.
Nóg een graadje erger: iemand die iets aan je vraagt, en als je dan begint te antwoorden dwaalt hun blik en hun aandacht al weer weg naar iemand anders. VRAAG HET DAN NIET!
LikeLike
?!?? Huh, wiens web-log is dit?
LikeLike
@Emma: precies. Zijn alleen maar met zichzelf bezig die mensen. Zie nou bijvoorbeeld die tweede reactie hier. Dat is er ook zo eentje.
LikeLike
Is Mellody er zo eentje? Goh, dat leek me altijd een leuke meid. Wat jammer.
LikeLike
Ja, praat overal doorheen, denkt alleen aan zichzelf, en werkt mensen tegen etenstijd heel genant de deur uit. Ongehoord! Opdringerigheid siert de mens, is haar motto!
LikeLike
Je vergeet nog te zeggen dat ze zichzelf uitnodigt voor een dagje dierentuin en dat ze vanmorgen een handje zand door de aflak heeft geroerd….
LikeLike
Trouwens ik twijfel nog steeds of ik wel op de juiste web-log ben beland. De Mack die ik ken roept namelijk nooit hard HALLLOOOO. Bovendien is hij veel aardiger, want hij heeft een aureool (niet te verwarren met kaalheid).
LikeLike
Nee, ik roep alleen HALLOOOO naar hufters.
LikeLike
Oh, dus jij hebt ook zo’n broer die je soms moet heropvoeden?
LikeLike
Aangezien het wel erg vaak gebeurd dat mensen je onderbreken zou ik maar eens achter mijn oor krabben WAAROM dat is.
LikeLike
zustertjen: Als praktisch geen fietser zijn hand uitsteekt als hij afslaat ligt het dan aan de fietser of aan de wet?
LikeLike
Ook erg zijn de collega’s die je vragen hoe je weekend was, niet omdat het ze interesseert maar om een ingang te hebben om HUN weekend in geuren en kleuren te vertellen. En me niet vragen of het mij interesseert.
LikeLike
Wie in dit leven écht lief wil zijn, kan het zich helaas zelden permitteren een lieverdje te zijn. Ook jij niet. Overal zitten ze namelijk. Hufters. Overal.
LikeLike
@Margo: Ja, dat is er ook eentje inderdaad. Ik hou daar ook niet van, en zeker niet op maandagmorgen. Als ze willen weten hoe mijn weekend was, hadden ze moeten komen kijken. Of dat ze zogenaamd naar je zitten te luisteren maar slechts zitten te wachten tot je moet inademenen zodat ze het over kunnen nemen. Of mensen die niet naar jouw argument luisteren en daarna hun eigen standpunt met een iets andere zinsopbouw nog een keer herhalen.
Mijn auto is rood.
Nee hij is blauw, kijk maar, zelfde kleur als de lucht.
Ja, daar heb je wel gelijk in maar ik denk wel dat de lak rood is.
@Frankie: Nee, voor je het weet wordt je onder de voet gelopen maar gelukkig kom ik dan opstand.
LikeLike
Ik zeg niks.
LikeLike
Wel waar!
LikeLike
Twintig jaar geleden ben ik nog een tijdje het gevecht aangegaan met het volk dat mij in mijn verhalen plompverloren onderbrak of gewoon stopte er naar te luisteren. Ik heb het toen na een tijd opgegeven omdat dat toch beter voor mijn gezondheid en zelfrespect was. Een wijs besluit, merk ik nu ik jouw logje en jouw ergernis lees. Stop er verder mee, zeg ik je, als je prettig ouder wil worden….
LikeLike
@Rob: zou het soms zo zijn dat bij uitstek mensen die dit gebeurt een weblog beginnen (ik spreek als ervaringsdeskundige)?
LikeLike
Emma haar frustratie is ook die van mij.
En ik ben inderdaad ook die beleefde met goede manieren die blijft luisteren als niemand anders dat meer doet. Liever dat, dan onbeschoft.
LikeLike
@ Laurent:
O nee. Ook in de weblogwereld kom ik die euvels tegen en ondervind ik ze aan de lopende band. Ik neem ze verder dus voor lief en ga dan maar over tot mijn orde van de dag.
LikeLike