Kijk, ik mag graag overdrijven, dat weet u allemaal best, maar er is één ding waarin ik nooit overdrijf, en dat zijn mijn bionische ogen. Ik ben als kind in een ketel met wortels gevallen en sindsdien kan ik heel goed kijken. Ik mag ook graag wedstrijdjes "nummerbordje lezen op afstand" met anderen doen, maar ik ben mijn gelijke nog niet tegengekomen. "Zie je dat nummerbord van die witte auto daar? Ik zie geen witte auto.", is het dan meestal. Ze noemen mij ook wel "Mack Hubble."
Zit ik vanochtend achter mijn bureau, zie ik dat mijn collega van drie meter verderop een mailtje zit te schrijven naar meneer Smit uit Volendam, wiens mail was afgevangen door de spamfighter, over dat het mailtje niet was doorgekomen. Dus ik zeg op licht geirriteerde toon: "Wat moet ik nou weer met dit mailtje van meneer Smit? Oh, die ben ik net aan het mailen dat z'n mailtje niet is doorgekomen, dus jij hebt hem? Nou dan kan dit mailtje wel weer weg."
Ja, ze trapt elke dag wel ergens in….
Jij bent dus verziend.
LikeLike
Da´s een lange collega.
LikeLike
@FrankiePebbles: 😀 !!
LikeLike
LOL, je kunt mensen dus ook goed in de zeik nemen 😉 ?
LikeLike
@ Mellody
Ja lollig he. Ik verdenk Mack van een voorzet.
LikeLike
Jij mag toch wel Jan zeggen?
LikeLike
En gooi jij ook altijd je lunch in de prullenbak met een jolige ‘toedeledoki’? Of ben jij die ene met z’n knuffel in z’n bureaula a.k.a de korfbalscheidsrechter ?
LikeLike
Dus dat is de reden dat mijn broer zijn mailtje nog nooit is beantwoord. Lekker dan!
LikeLike