De tijd verstrijkt

Met ons gevoel voor de snelheid van het verstrijken van de tijd is iets vreemds aan de hand. Namelijk, als je je dood verveelt (bijvoorbeeld toen ik in een krijgsgevangenkamp een maand werd opgesloten in een isoleercel) dan verstrijkt de tijd tergend langzaam. Er lijkt geen einde aan te komen. Totdat die tijd voorbij is, dan lijkt het ineens omgevlogen. Andersom, als er enorm veel in je leven gebeurt (bijvoorbeeld, tijdens mijn geheime missies in Korea) dan vliegt de tijd voorbij. Maar als je erop terugkijkt, dan lijkt die tijd enorm lang te hebben geduurd. (bron: Douwe Draaisma, waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt)

Dus…ik hoop voor u dat de tijd om lijkt te vliegen, zodat u als u 80 bent tenminste een beetje het gevoel heeft dat u een enorm lang leven achter de rug hebt.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

29 gedachten over “De tijd verstrijkt”

  1. Beter snel en superleuk dan langzaam en doodvervelendsaai.
    Maar dat het sneller gaat als je ouder wordt merk ik wel, vroeger had je eens in de zoveel tijd, na héééle laaaange tijd bijvoorbeeld kerst. Nu heb je nog maar net de ballen weer opgeruimd of je kunt ze alweer tevoorschijn halen. Daarom pleit ik voor een kerstviering voor tieners ieder jaar, twintigers iedere twee jaar, enzovoort, tachtigers iedere acht jaar. Ik ben vijftig+ dus alles gaat vijf keer zo snel dan toen ik 17 was.
    Het is maar gelukkig dat we op een gegeven moment doodgaan, want je hebt er gewoon niets meer aan om héél oud te worden als de tijd toch voorbij vliegt. Of zou dat van achter de geraniums toch weer langzaam gaan?
    Tijd; een wonderlijk fenomeen. Niet te vatten.

    Like

  2. Het is nog gekker met de tijd: als ik ’s avonds mijn ogen sluit en ze een tel later weer open is het zeven uur ’s morgens. Toch kan ik me niet voorstellen dat er tijdens mijn slaap enorm veel in mijn leven gebeurd.

    Like

  3. @Frans: Je weet het niet. In theorie kun je op op een andere planeet zijn geweest, volledig onderzocht door buitenaardse wezens, en om vijf voor zeven met gewist geheugen weer in je bed worden gelegd. En dat ze dan rapporteren: aardbewoners hebben slechte ogen, zijn vlieggewichten, maar kunnen enorm goed rekenen.

    Like

  4. Ik kreeg gister te horen dat als je 21 bent, je nog zo’n 20.000 dagen te leven hebt.
    Kan ik aan het eind van mijn leven tenminste zeggen dat het voorbij gevlogen is!

    Like

  5. Jacques Winnubst (een hoogleraar ik meen in de klinische psychologie) gaf hier eens een lezing over. Daar heb ik aantekeningen van gemaakt.
    Je hebt vier vormen van tijdsbeleving (1 tot en met 4) en twee uiterste manieren (A en B) om tijd individueel te beleven.
    1 externe objectieve tijd (schatting met instrumenten)
    2 interne objectieve tijd (interne tijdsschatting)
    3 subjectief tijdsbewustzijn (‘duurbeleving’ op korte termijn)
    4 subjectief tijdsperspectief (‘duurbeleving’ op lange termijn)
    1A effectief gebruik van klok, agenda, kalender
    B overmatige fixatie op verstrijken van kloktijd
    2A goed vermogen tijd te schatten zonder hulpmiddelen
    B duur van een tijdsinterval wordt te kort geschat
    3A gaat snel maar wordt achteraf als langer ervaren (!)
    B tijd duurt lang
    4A lang, breed, gevuld, coherent, toekomstgericht, uitgestelde behoeftenbevrediging, positief gekleurd en realistisch
    B kort, afgewend van toekomst, sterk gericht op verleden en ondraaglijke heden, negatieve kleur
    De letter A verwijst naar het A-type, het cholerische type, de kant op van Ratelband zeg maar: haastig, competitief en opgefokt. B is de uiterste melancholicus, depressie. De meeste mensen hebben een beleving ertussenin, verschillend per individu en ook per cultuur.
    Tot zover mijn spreekbeurt. Ik vind het leuk om wetenswaardigheden te delen. Bla. Die bla. Er had ook wat anders kunnen staan. En nu staat er dit. Bla.

    Like

  6. Ik ben heel goed in tijd schatten. Ik heb geen horloge, maar weet meestal wel hoe laat het is. Behalve als ik ergens ben waar een klok hangt.

    Like

  7. Die hele verhandeling over tijd weten wij ook wel Frankie, en we zijn (ik tenminste niet) niet eens hoogleraar in de klinische psychologie! En ik weet zeker of je nou depressief bent of cholerisch dat het kolerelang duurt als je vijf minuten op de kachel moet zitten!

    Like

  8. @ Margo
    Als je het leest denk je ‘Yeah, right. What’s new.’ En je denkt dat, omdat het zo uiterst eenvoudig is opgeschreven. Maar, ha ha, geef zelf zo’n fenomeen maar eens zo simpel en elegant weer. Dat gaat jou niet lukken. Zelfs al ben je geen hoogleraar.

    Like

  9. @ Mack: Hoezo? Ik ben de nuchterheid zelve. Maar als je toch langs MackD gaat kun je misschien een Giant cola voor me meenemen?
    Heer en mevrouw Mack: Jullie klagen over die keuken, hoe erg het allemaal is, wat een troep en wat een chaos, maar wel continue achter die pc’s zitten hè!?

    Like

  10. Ja Margo… In mn huiskamer kan ik niet zitten dus dan maar op zolder hé!
    En zoals je ziet aan de reacties is mijn man druk aan het overwerken 😉

    Like

  11. @ Margo ::))
    @ Laurent
    Toch lijk jij me niet in de allerzwaarste categorie te vallen. Je doet nog wel mee aan de self-serving bias. Best wel tsjakka is dat: ‘Dat ik bij de depri’s word ingedeeld ligt gewoon aan die verrotte aantekeningen!’

    Like

  12. @Adriana; het is nog veel weirder dan Margo schetst. Vorige week namelijk beviel ik van een schattig babyzoontje. Een paar dagen later ondersteunde een grote man mij; bezorgd dat zijn moesje uit zou glijden over de spekgladde, bevroren stoep.
    Bleken dat toch dezelfde personen te zijn !
    Helaas moest deze man met de laatste trein terug naar de grote stad aan de andere kant van het land. Om de volgende dag van kantoor weer te bellen met Israël en Amerika. Gelukkig heb ik zijn speelgoedtelefoontje nog .
    Dan besef je definitief te horen tot type S.

    Like

Laat een reactie achter op mack Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *