Om tegenwoordig een weekje naar het exotische België te kunnen, moet je je hele werkplanning aanpassen en dat leidt ertoe dat je avonden moet overwerken om alles op tijd klaar te krijgen voordat je van je vakantieparadijs kunt gaan genieten. Ik durf het niet uit te rekenen maar voor mijn gevoel moet je omgerekend twee weken overwerken om een week weg te kunnen. Waarom worden vakantie-uren dan afgeschreven en niet bijgeteld, vraag ik mij ineens af.
Ik weet trouwens niet eens wáár we heen gaan in België. Maar dat maakt mij ook helemaal niet uit. Ik rij erheen en als ik aankom zet ik een klapstoeltje op, steek mijn hand uit ten teken dat er een fles bier in moet en de hele week kom ik niet meer van mijn plaats. En het bier moet constant aangevuld worden en de rest zoekt de familie maar uit. Dit is een grapje dat mijn zwager en ik elk jaar weer tegen elkaar vertellen maar in de praktijk komt het er op een of andere manier niet van. Meestal gaan we nog wel zitten maar worden we daarna allebei gelijk aan het werk gezet. En tijdens dat klusje nemen wij dan hardop aan dat het bier dan zo wel gebracht zal worden. En dat houden wij de hele vakantie broodnuchter vol.
Terugkomend op dat overwerk; niet iedereen werkt zo hard als ik en zo kon het gebeuren dat er vandaag een medelogger onverwacht een bezoek bracht aan mijn vrouw. Hij had zijn pasgeboren zoontje meegenomen. Toen hij binnenkwam legde hij zijn zoontje op de bank, gooide mevrouw Mack een luier toe en zei: "Hij heeft poep!"
Zijn hint werd wel in één keer begrepen en lachend uitgevoerd terwijl mijn "bier" commando compleet wordt genegeerd.
Voor straf heb ik zijn vrouw op hyves benaderd, het verhaal uitgelegd en gevraagd of ze mijn hyvesvriend wilde worden en eventueel meer. Kinderen geen bezwaar. En toen zij me geaccepteerd had heb ik hem uit de vriendenlijst geflikkerd met de mededeling: "Zo, jou heb ik niet meer nodig."
Mack 
Je pakt het dus verkeerd aan. Niet zeggen ‘het bier zal zo wel gebracht worden’ maar met een megafoon ‘Ik wil NU bier!!’ toeteren. Het werkt met de poepluiers immers ook.
LikeLike
Jij beweert dat je een dictator bent. Uit dit verhaal houd ik de indruk over dat je PROBEERT om dat te zijn, maar dat het je helaas voor jou niet lukt. En dat vind ik net goed voor jou.
LikeLike
Hé, da’s ook toevallig. Ik heb een keer hetzelfde meegemaakt alleen dan andersom. Mijn vrouw heeft toen de charmeur keihard uitgelachen met de mededeling ; “waarom zou ik voor brons gaan als ik al goud in handen heb ?”
LikeLike
Je laat je wel weer van je beste kant zien hè?
Hoe zit dat nou ineens met die gemiddelde intelligentie van je? Alhoewel, je moet wel intelligent zijn als je niet weet waar je naar toe gaat, maar er wel gewoon heen rijdt…
LikeLike
Ook een ander cruciaal verschil tussen de beide noden schijnt rakelings langs jou op te gaan (naast het geluidshinder-aspect genoemd door CiNNeR): als jij de hele dag met een uitgestoken hand in de vorm van een bierglas zit, dan ruikt niemand daar iets van.
LikeLike
Misschien moet je onderweg naar die onbekende stoelneerzetlocatie toch even bij een supermarkt langs om dat bier in te slaan?
LikeLike
Waarschijnlijk ben jij met die vrouw getrouwd. Waarom zou ze dan nog bier voor je halen?
LikeLike
Mannen zijn toch zóóóóóóóóóóóóóó zielig!
LikeLike
Mannen zijn niet zielig, ze hebben een luie luis in hun haren zitten waardoor ze niet vooruit te branden zijn, of die luie luis zit op hun kale kop, net zoals dat van toepassing is.
LikeLike
Dank je Mark
LikeLike
Ga eens met mij op vakantie. Je zal zien dat het bier niet aan te slepen is.
LikeLike