Sinds vorig weekend doe ik weer mijn jaarlijkse imitatie van een 90-jarige. Het is weer in mijn rug geschoten. Ik heb eerst even zelf een recept uitgeschreven (spierverslappers en pijnstillers op voorraad), toen een gebedsgenezeres erbij gehaald (die het in tegenstelling tot vorige keer niet wegkreeg), toen heb ik een fiets gekocht (sinds 1990 ben ik weer in het bezit van een fiets), daarna ben ik 's avonds gaan lopen (dat was de vorige twee keer het advies van de fysiotherapeut) en toen het bijna weg was kreeg ik van meneer de P. een boek over formule 1 toegestuurd. En omdat dat boek zo ontzettend goed is lag ik het tot half twee 's nachts te lezen, onderwijl steeds aantekeningen makend (voor een logje binnenkort wat toch niemand interesseert) en me daarbij in moeilijke posities manoevrerend, de pijn in mijn rug negerend. En dan is het de volgende dag zo erg dat ik 's middags niet meer kon werken. Bedankt de P.! (echt een geweldig boek.) Nu heb ik dan toch maar een afspraak met de fysiotherapeut gemaakt (Joyce) omdat iedereen je vertelt wat je moet doen. Gyrosprakken, aan de trap hangen, zwemmen, fitness, je vrouw over je rug laten lopen…Echt het helpt allemaal niet. Ik zal u uit eigen ervaring het geheim verklappen van wat dan wel helpt tegen pijn die in de rug is geschoten.
Het enige wat echt helpt is…rustig wachten tot het overgaat.
Mack 
Niet meer meedoen aan Hi Ha Hoes. Zie je wel dat je geen ruggengraat hebt.
LikeLike
Misschien moet je ’s nachts iets anders doen in moeilijke posities dan een boek lezen 😉
LikeLike
Je gaat het merken he?…ouder worden gaat echt niet zonder slag of stoot!
LikeLike
arme Mack
LikeLike
Met ‘Het’ bedoel je een setje pijlen?
LikeLike
Geduld is een schone zaak maar duurt wel verrekte lang.
LikeLike
Gaat het weer een beetje, meneer Mack?
LikeLike
Nog niet zo, zuster Marina.
LikeLike
Hoezo “immitatie”??
LikeLike
P.S. en beterschap met de rug, hopelijk duurt dat rustig wachten niet al te lang.
LikeLike