Nu ik het boek "Nacht und Nebel" van Floris B. Bakels bijna uit heb, nog een bladzijde of 5, wil ik toch eens wat kwijt over het meest indrukwekkende boek dat ik ooit las.
Het gaat over een Nederlandse verzetstrijder die al door de Duitsers opgepakt werd nog voordat hij zijn eerste verzetsdaad had gepleegd. Hij brengt drie jaar door als häftling in verschillende concentratiekampen voordat hij in Dachau, nog slechts 47 kg wegend, door de Amerikanen wordt bevrijd.
Als ik zo'n boek lees, sta ik er mee op en ga ik er mee naar bed. Erger lijden is denk ik niet mogelijk. Soms maar 2 korstjes brood per dag, 1 natte deken bij min 15 graden, jarenlang diarree, die bij gebrek aan wc's in de barakken als vloerbedekking dient, kinderen die gekruisigd werden om hun vaders aan het praten te krijgen, de schrijver zegt daarover: Je kunt het niet verzinnen of het is gebeurd.
Ik wilde het boek op een gegeven moment aan de kant leggen omdat het me teveel aangreep. Gelukkig heb ik het niet gedaan. Het zou een beetje laf zijn geweest, ik die het boek aan de kant leg, hij die het jarenlang moest doormaken.
Anti-Duitse gevoelens worden ook aangewakkerd. De schrijver noemt het een verdoemd en dom volk. Ze zouden in staat zijn weer een oorlog te beginnen.
Tja, zo mogen wij natuurlijk niet denken over onze oosterburen. Maar ja, dat zeg ik ook maar omdat mij dat zo geleerd is op school, hij vormde zijn mening op basis van ervaringen.
"Ich habe es nicht gewusst" was volgens hem een slap excuus van de Duitse bevolking om zichzelf schoon te praten, een heel dorp kon zien (als een groep häftlinge de dagelijkse tocht van het kamp naar de werkkampen maakte) dat ze uitgemergeld waren en beestachtig werden behandeld. Jaren later heeft hij nog eens een Duitser de deur gewezen omdat deze (serieus) vond dat hij tijdens zijn gevangenschap na de oorlog slechter door de Nederlanders was behandeld dan de schrijver door de Duitsers.
Dautmergen was volgens de schrijver het ergste kamp waar hij heeft gezeten. Ik googelde erop en kwam op deze site en inderdaad: Een foto van een mooi stadje met in het Duits hoe mooi het daar wel niet is, geen woord over de verschrikkingen die zich daar hebben afgespeeld. Zouden ze dat nou echt niet hebben geweten?
Mack 
De grootste leugen van de 20e eeuw. Denk aan de Kristallnacht, denk aan al die massale partijbijeenkomsten voor de oorlog, denk aan al die dreigende redevoeringen die via de radio werden uitgezonden, denk aan die tienduizenden Duitsers die betrokken waren bij het functioneren van de concentratiekampen, denk aan die miljoenen die aan de oorlog hebben deel genomen. Zouden ze allemaal net de andere kant op hebben gekeken?
LikeLike
Natuurlijk hebben ze het geweten. Daaraan heb ik nooit getwijfeld. Maar tussen ‘ervan af weten’ en ‘er iets aan gaan doen’ zit een enorme kloof.
Een heleboel Duitsers waren zelf ook erg bang, hadden gezinnen…. De mens is nu eenmaal niet heldhaftig. De tranen stromen bij zo’n boek als ‘Nacht und Nebel’. Hoe kunnen mensen elkaar dit aandoen? En het vreselijke is dat het maar blijft gebeuren. Niet zo dichtbij meer, maar wel op andere plaatsen in de wereld.
LikeLike
Ze wisten het daar en ze wisten het hier
LikeLike
Holocaust, ook zo’n ‘gezellig’ boek.
LikeLike
Holocaust, ook zo’n ‘gezellig’ boek.
LikeLike
Het zal ook wel geen beste PR leveren om alle verschrikkingen zwart-op-wit erbij te zetten.
LikeLike
Het zal ook wel geen beste PR leveren om alle verschrikkingen zwart-op-wit erbij te zetten.
LikeLike
@ Cinner:
De stad Weimar doet daar dus niet ingewikkeld over want verhaalt uitvoerig over het kamp Buchenwald en ook in stad zelf en haar omgeving is de bewegwijzering naar dat kamp perfekt.
LikeLike
@ Cinner:
De stad Weimar doet daar dus niet ingewikkeld over want verhaalt uitvoerig over het kamp Buchenwald en ook in stad zelf en haar omgeving is de bewegwijzering naar dat kamp perfekt.
LikeLike
Toen ik een site ontwikkelde over auschwitz, ontdekte ik in foto’s, dat de gaskamers ‘spiegelbeeldig’ aan elkaar ontworpen waren. Dat vond ik zo’n krankzinnig detail, dat een bouwmeester / architect nadenkt: “Doen we het trappetje bij het ene gasgebouw links en bij de andere rechts…”
Ook herinner ik me beelden van knipsels uit het Parool, in 1944 was het in Nederland al bekend. Maar het was wel moeilijk te geloven….
LikeLike
Mack, lees als tegenhanger ook eens ‘Die Weisse Rose’ van Inge Scholl, of ga de film ‘Sophie Scholl’ zien die momenteel in de betere bioscopen (filmhuizen) draait. Of, nog beter, lees eerst het boek, en zie dan de film (want het één volgt chronologisch op het ander).
Ik zal nooit ofte nimmer bagatelliseren wat er in de oorlog gebeurd is (en ik was er zelf niet eens bij), maar dat verhaal verdient ook verteld te worden.
LikeLike
@Peng. Ook de schrijver van NN erkent (in de laatste 5 bladzijden) dat zijn oordeel over Duitsers soms te ongenuanceerd is. Hij is ook goede Duitsers (zelfs SS’ers) tegen gekomen. Maar helaas meer slechte.
LikeLike
@rob: het is mijn mening ook niet maar dat zou achterliggende gedachte geweest kunnen zijn bij de site die mack gaf. Dat is maar een minimen touristisch stukje namelijk.
LikeLike