Oud en lang geleden.

Als jonge jongen zat ik wel eens te bouwen met mijn stereoapparatuur. Dan bouwde ik versterkers aan elkaar, sloot overal luidsprekers aan en alle apparatuur die ik had verbond ik met die éne superhydraulische-megasymfonische geluidsinstallatie. Ik versterkte wat af in die dagen. Maar ik was nooit tevreden met het eindresultaat. Het was gewoon té, het geluid vervormde bij het minste of geringste draaitje aan één van de volumeknoppen en ik besloot het weer terug te brengen tot Al Qaida, de basis. Dan waardeerde ik weer het simpele maar heldere geluid dat uit twee eenzame luidsprekers kwam. Er was weer harmonie.

Daarover doordenkend begrijp ik nu dat ik daar waarschijnlijk een belangrijke levensles leerde. Er is zoveel randapparatuur om het leven te veraangenamen dat ik wel eens vrees dat als ik oud ben, en mijn kinderen willen me niet meer, dat ik dan in een bejaardenhuis zit te wachten tot er een verpleegster komt die mij helpt om naar het toilet te gaan. Maar omdat het net lunchpauze is komt ze pas een half uur nadat ik op het belletje heb gedrukt. Nou ja, ik heb toch een luier aan. Laat ik de tijd die ik nog heb nuttig besteden en lekker doorgaan met uit het raam kijken en dood willen. Wat zeur ik nu? Donderdag word ik alweer gewassen!

Op de bordjes in de dierentuin staat bij elke kooi dat het betreffende dier in gevangenschap veel ouder wordt dan in de vrije natuur. Dat je dus maar bevoorrecht bent als je in de dierentuin zit. Ik zag eens een documentaire over het leven van een jachtluipaard. Toen hij zijn einde voelde naderen trok hij zich terug en ging onder een struik liggen. En de commentaarstem sprak: "Nog een laatste keer keek hij over het gebied waar hij ooit over had geheerst. Toen legde hij zijn kop neer om hem nooit meer op te heffen." En ik zat met tranen in mijn ogen. Had-ie maar in een dierentuin gezeten, de arme drommel.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

24 gedachten over “Oud en lang geleden.”

  3. Ik heb datzelfde gedaan, met die versterkers. Gelukkig woonde ik toen in een vrijstaand huis waar de volumeknoppen helemaal open mochten. Harmonische vervorming, cross-over vervorming, clipping, het maakte allemaal niks uit. Ik woonde gelukkig niet in een dierentuin, maar gewoon in het wild (in Holkerveen, dat dan wel weer wel :-s).

    Like

    Beantwoorden

  4. Haha Mack, die reactie was precies even lang uitgesteld als het kostte om een .tk domein te registreren 😉
    En eh, @all, als alle Bemoeials die mackfan zijn mij een fiat geven, dan zet ik je naam/nick, kiekje of url er op 😉

    Like

    Beantwoorden

  5. Gutogut, mackfan…. snap er geen hol van.
    Maar om even terug te komen op de jachtluipaard in het wild, die heeft geleefd. Die in de dierentuin is al doodgegaan op het moment dat ie in de dierentuin kwam.

    Like

    Beantwoorden

  6. Ach gos, het arme beest. Maar toch zou ook ik liever sterven in het wild, dan achter een hekkie (of gordijntjes op vijf hoog).
    @ Jolie; ik ben Mack-fan 🙂 Whahaha!

    Like

    Beantwoorden

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *