ach ja..

Soms heb je zo'n week
Dat het net even helderder leek
dan je eigenlijk altijd dacht
en ben je volledig in de war gebracht.

Dan denk je terug
aan verleden week donderdag
toen het eigenlijk troebeler was
maar je het zelf nog niet zag.

En nu moet je verder
met de nieuwe kijk op het leven
maar beter is het te wachten
want zo'n week duurt vaak maar even.

Heb ik nooit begrepen

Stel, je bent een goede voetballer. Je speelt bij een nederlandse Topclub.
Dan verdien je denk ik ongeveer 500.000 euro per jaar.
Stel dat je dat 10 jaar volhoudt. Heb je in je leven 5.000.000 euro verdiend. Dat is ongeveer 5 keer zoveel als de gemiddelde nederlander die daar 40 jaar over doet.
Je stopt 1 jaarsalaris in je pensioen, dan heb je een pensioen wat een stuk rianter is dan de meeste nederlanders.

WAAROM KUNNEN DIE GASTEN DAAR NOU NIET VAN RONDKOMEN????

Het Barre Bos.

I.p.v. gezwam over een allochtonenbos lijkt het mij nou wel een goed idee om eens een echt bos aan te leggen waar je nog kunt verdwalen. Dus ter grootte van de randstad, wat misschien ook een geschikte plaats is, zonder wegwijzers of wegen. Aan de rand van het bos staan dan enkele boerderijen en achter de weilanden begint het Barre Bos. En daar moeten dan wolven en lynxen worden losgelaten. Het moet een gevaarlijke plaats worden waar je na zonsondergang niet meer wilt komen. Een bos waar weer ouderwetse sagen over ontstaan, mensen die daar dwaallichten hebben gezien en zeggen dat het er niet pluis is. Zo'n plek waar je je overdag al maar matig op je gemak voelt, en waar je uit wilt zijn voor het donker wordt. Dat bos moet uiteraard wel de kortste weg ergens naar toe zijn anders zou iedereen het vermijden. Struikrover wordt dan weer een gerespecteerd beroep, en de handelswaar van de koopman is er niet veilig. Als de naam van het bos valt, lopen de koude rillingen je over de rug.
's Nachts schijnt de maan spookachtig door dorre takken, dode boomstronken lijken schimmige figuren, zo'n bos waar je verlamt raakt van angst, waar je je hart in je keel voelt, en je ieder moment een vreemde hand op je schouder verwacht . Zo'n bos waar al tientallen zijn verdwaald en nooit meer teruggevonden.
Groepjes kinderen jagen elkaar angst aan, en altijd ééntje die zegt er wel in te durven. En juist die éne is op een dag spoorloos verdwenen.
Respect voor de natuur krijgt dan weer een heel andere betekenis.
Ja, dat lijkt mij nou wel wat hebben.

Blik op de weg

Blik op de weg. Gaaf programma vind ik dat.
Al jaren volg ik het. Er zitten natuurlijk meer items in dan alleen de camera-auto maar juist die camera-auto is het bestaansrecht van het programma.
En natuurlijk zitten we niet te wachten op niet handsfree bellen, of door rood rijden, hardrijders willen we zien! En het liefst zo hard mogelijk.
Eigenlijk tegenstrijdig, een programma dat probeert ons bij te brengen dat we moeten rijden zoals we dat geleerd hebben, zou geen hoge kijkcijfers meer trekken als iedereen dat ook deed.
Anyhoe…volgende week de aflevering over de hardrijders.

The passion of the Christ

Het lijden van Christus. Toen ik voor het eerst van deze film hoorde wilde ik er heen. Ik wil er nog steeds heen. Maar ik durf niet. Bang geworden van alle martelscenes die er in voorkomen.
Ik kan daar niet goed tegen. Soldaat van oranje had ze. The sniper. Resevoir dogs heb ik op dvd in de kast staan en nog nooit gezien.
Ik weet niet wat dat is. Die beelden blijven mij iets te lang bij. Horror doet me niet veel, Saving Private Ryan vind ik een van de beste films die ik ken en daar zit ook een van de meest bloederige scenes ooit in. Maar zodra mensen een marteling moeten ondergaan komt er iets in mij in opstand.
Misschien komt dat omdat je weet dat die dingen echt gebeur(d)en.
Beul lijkt mij ook geen aantrekkelijk beroep. En hoe leg je dat na je dood uit?

Maar ik wil die film nog steeds graag zien. Misschien maar op dvd, dan kun je even weglopen ofzo.
Ik ben een watje. Maar wel een stoer watje.