Konijn.

Wij zijn sinds vandaag hoeder en houder van een konijn. De eigenaren zochten een oppas voor een jaartje omdat ze tijdelijk in Curaçao gaan wonen, en wij dachten: leuk voor de kinderen. We kregen er een nieuw hok bij, eten, gaas en geld voor zijn verzorging. Het gaas was al een probleem, want de pinnen waarmee je het gaas aan de grond vastmaakt, gaan niet door onze tegels heen. Een uiterst wankele constructie. Maar het beest zit al de hele dag onder in zijn hok. Zijn eten en drinken staat boven, maar dat lijkt hij niet te beseffen. Daarnet deed ik een poging om het beest in zijn nekvel te grijpen en bovenin te deponeren, maar die moest ik bekopen met een slagaderlijke bloeding. De eigenaren hadden ons nog gewaarschuwd, hij is uiterst agressief.

Nou zal het allemaal wel loslopen, alhoewel het hok goed dichtzit, maar waarom gaat dat beest niet naar boven? Hij gaat toch niet op de eerste nacht al verhongeren? Het dochtertje van de eigenaars was bij het afscheid al ontroostbaar, dus we moeten hem over een jaar wel weer in goede staat afleveren. Hij gaat toch wel een keer uit zichzelf naar boven hè?

Uitdaging

Zo, ik heb zojuist per e-mail laten weten dat ik het doe, die nieuwe baan. Mensen die hier al lang lezen weten misschien nog van vijf jaar geleden, dat ik ook aankondigde dat ik een nieuwe baan had. Dat werd niet zo’n succes. Dat is zwak uitgedrukt. Ze lokten me binnen met een goed salaris, mooie praatjes en met een vriendelijke glimlach. Binnen drie dagen zat ik in een Duits-Zwitsers-Oostenrijkse tang en ze hadden me klemvast. In het weekend knepen ze iets minder, maar ik zat nog steeds vast. Foute boel dus. 27 dagen later, op de valreep, de laatste dag van mijn proeftijd tekende ik bij mijn huidige werkgever en wist ik te ontsnappen aan de Duitsers, waarvan ik nu weet dat ze zich heel anders voor kunnen doen dan dat ze zijn. Het zijn vleesetende planten en jij bent de vlieg.

Nu zijn het Zweden, waarvoor ik ga werken. Dat wil zeggen, een Nederlandse dochter van een Zweedse moeder. Het betreft een klant van ons kantoor waarvoor ik al ruim vier jaar de maandrapportages en de jaarrekeningen maak. Vorige week ben ik in Zweden geweest voor de sollicitatie. HR manager/vice president, CFO/vice president en controller. Drie Zweden tegenover je. Vooral mevrouw de HR manager deed aan kritische ondervraging. Ik was blij toen ik weer thuis was. Sommige mensen zien in alles een uitdaging, ik ben altijd opgelucht als het weer goed gegaan is.

De afgelopen vijf jaar waren weer uiterst leerzaam. En ik wens mijzelf meer succes dan bij de Duitsers. De studie die ik doe maak ik af, tenminste, daar ga ik vanuit. Ik heb onlangs het vijfde certificaat binnengehengeld, nog twee te gaan. Daarna ben ik Fiscaal Adviseur. Met een titel die ik waarschijnlijk nooit ga gebruiken, en met fiscale kennis die veel verder reikt dan die ik in mijn nieuwe baan nodig heb. Tja, het kan verkeren. Ik doe ook maar wat.

How to pronounce th

Vanaf het eerste moment dat de leraar Engels, Nas, zo heette hij, uitlegde hoe je de th in het Engels uitspreekt heb ik er al moeite mee. Een onmogelijk geluid. Het is nog makkelijker voor een Japanner om Schiermonnikoog uit te spreken. Je moet het puntje van je tong tegen je boventanden aanhouden en dan blazen. Niet te doen. Gisteren oefende ik nog eens op youtube. Black Sabath and the Smiths zijn voor mij niet uit te spreken. Ik ben blij dat ik gewoon Elvisfan ben. De th aan het begin van een woord gaat nog, maar als-ie op het eind komt en ik spreek hem uit dan moet u een zakdoekje bij de hand houden.

Maar mij viel iets op. De mevrouw in het filmpje doet de S voor. En dan van de S naar de th. En plotseling zag ik waar het fout ging. Als zij de S uitspreekt heeft ze haar tanden op elkaar. Ik niet! Ik heb dan mijn tong al tussen mijn tanden. Ik ging verhaal halen bij Linda. “Spreek de S eens uit?” En zij deed het met haar tanden op elkaar. Heel anders dan ik. Vorig jaar zei iemand die slechthorend was dat mijn S niet erg duidelijk was. En Hans had met logopedie ook de meeste moeite met de S. Ik vroeg Hans de S uit te spreken. Hij doet het precies als ik, met z’n tong tussen z’n voortanden.

Nu slith ik. Nu moet ik voortaan in het geheim Elvith aanbidden.

Breach

Naar aanleiding van een film die wij keken, zat ik eens te zoeken op internet naar het waarheidsgehalte van de betreffende film. Het ging over een FBI-agent die verdacht werd van spionnage voor de Russen. En ja, hoor, ik vond het hele verhaal terug op Wikipedia-engels. Robbert Hanssen, zo heette de spion, zit een levenslange gevangenisstraf zonder kans op vrijlating uit, waarbij hij 23 uur per dag in de isoleercel zit. Door medewerking te verlenen aan het onderzoek tegen hem heeft hij de doodstraf kunnen ontlopen. Gelukkig is hij al bijna 70, dus hoeft hij niet meer zo lang. Maar je vraagt je toch af of dit een goede onderhandeling was.

Wat ik jammer vond was dat de spion het uitsluitend voor geld deed. Dat maakt het verhaal toch weer een tikkeltje minder romantisch. Er zijn ook weinig mensen meer die zich geroepen voelen tot een ambt. Zelfs de agent die hem ontmaskerde werd daarna advocaat. Zogenaamd omdat hij zijn vrouw niet het leven wilde geven van vrouw van een FBI-agent. Dus werd hij advocaat.

Mijn gedachten dwaalden af naar mijn dode en reeds lang overleden buurman, die piloot was. Hij vloog eerst F-16’s en later Boeings, maar dat vond hij weinig anders dan de bus besturen. Hij was arbeidsongeschikt geworden, verslaafd geraakt aan de jenever en leefde compleet langs zijn gezin door zich vaak op een kamer op te sluiten om urenlang de BBC op de radio te horen. De man wist verschrikkelijk veel, en als hij niet teveel op had, zei hij vaak aansprekende dingen.

Ik zat indertijd op het MEAO, dat natuurlijk best iets voorstelde als je alles snapte, maar als je zoals ik, ging voor de voldoende, dan stelde het weinig voor. Maar hij zag het als een uitgelezen mogelijkheid om accountant te worden. Om me vervolgens vast te bijten in de mafia. Mijn bezwaar dat dat levensgevaarlijk was, vond hij niet zwaarwegend. Wat dan nog als je geliquideerd wordt? Dan heb je in elk geval bijgedragen aan de bestrijding van het onrecht.

Ik las daarna wel eens verhalen over in olievaten ingemetselde mensen, maar mij leek het leven op de zeebodem weinig aantrekkelijk. Anders was ik zeker bij de Fiod gegaan.

We’ve only just begun

Gisteren keken wij de film 1408. Dat is horror van de bovenste plank, dat is zo klaar als dat 1+4+0+8, dertien is. Het gaat over een middelmatig schrijver die recenseert over hotelkamers waar het zou spoken. In Amerika schijnt dat goed te zijn voor de bezetting. Uiteraard spookt het nergens, totdat de schrijver, na ernstige waarschuwingen van de hoteleigenaar in de wind te hebben geslagen, zijn intrek neemt in kamer 1408 van het Dolphin Hotel. Vier eerdere gasten zijn er onder verdachte omstandigheden om het leven gekomen, maar wat de krant niet heeft gehaald, is dat er nog 56 mensen een natuurlijke dood zijn gestorven in de kamer. De schrijver is vastbesloten dat spoken niet bestaan en boekt de hotelkamer. Het begint allemaal met een klokradio die steeds ongevraagd het lied “we’ve only just begun” van The Carpenters speelt, zelfs nadat de stekker eruit is getrokken. Uiteraard komt de schrijver er nooit meer uit en ook met hem loopt het niet goed af. Hij was eigenwijs en moest dat bekopen. Typisch Stephen King.

Stel nu dat er echt een hotel was waar het volgens de eigenaar in een bepaalde kamer zou spoken, zou u daar dan durven te overnachten? Ik niet, en dus kan ik niet volhouden dat ik niet in spoken geloof.

De crisis

Het importeren van mijn oude weblog gaat niet zo gladjes. Elke keer importeert hij maar een paar maanden en bij september 2008 wilde hij helemaal niet meer verder. Nu ben ik niet voor een gat te vangen, dus ik knipte gewoon mijn importbestand in tweeën. Wel op de kniplijn knippen, anders gaat het fout. Inmiddels zit ik al bij april 2008. Het gaat langzaam, maar gestaag.

Uiteraard ligt dit aan web-log en niet aan wordpress, want aan wordpress kan helemaal niks liggen, heb ik begrepen. En aan weblog ligt alles. Zoveel is duidelijk.

Ondanks dat geen hond meer de archieven leest, vind ik het toch belangrijk om te hebben. Ik lees er zelf nog wel graag in, zeker als ik niks te doen heb, en ik vind dat er mooie logjes in staan.  En als de kinderen zich later eens afvragen waarom hun vader is zoals hij is, dan kunnen ze precies nazoeken waar het fout ging. Maar ik wil dat archief natuurlijk ook hebben omdat ik niet als een amateurtje wil overkomen. Het gaat hier wel om iemand die in 2004 al begonnen is met loggen. Nog voor de economische crisis. Want dat is me allang duidelijk. Dat er later bij gebrek aan oorlog gesproken gaat worden over voor en na de crisis. Weet je nog, de crisis van 2007-2012?  Want ja, we zijn er bijna doorheen. Even volhouden nog. En aandelen kopen. Je moet kopen als het bloed door de straten vloeit. Ik doe het zelf niet, maar dat is het kenmerk van een goede verkoper, een produkt aanprijzen wat hij zelf niet zou willen hebben. Tenminste niet voor de prijs die hij biedt.

Bolleboos

Voor elk vak dat ik haal trakteer ik op mijn werk op gebak. Zo ook gisteren. Tijdens de lunch kwam het gesprek op mijn prestatie, en dat ze er wel van onder de indruk waren. Vervolgens haalde iemand een jongetje van 13 aan, dat met allemaal tienen voor het gymnasium zou zijn geslaagd. Mijn acht werd hierdoor al gedevalueerd naar een zesje. Toen ze er vervolgens achter kwamen dat ik tijdens het examen het belastingwetboek mag raadplegen, was alle respect weg. Daarna kwam er nog een opmerking dat iemand rechten ging studeren als hij verder nergens terecht kon, en was ik weer gewoon bij af. Ja, aanzien komt te voet en gaat te paard.

Maar dat jongetje op het gymnasium, dat had ik even gemist. Ik zocht op internet en kwam het verhaal tegen, alleen stond er niet bij dat hij met allemaal tienen was geslaagd. Dom volk, die collega’s. Kunnen nog geen krantenbericht fatsoenlijk overbrengen.

De 13-jarige jongen wordt beschouwd als een van de slimste kinderen ter wereld. Hij gaat studeren aan de TU. Wis- of natuurkunde en misschien wel allebei. Ik zou voor natuurkunde kiezen, want als je toch al zo slim bent heb je wiskunde niet nodig. En ik zou mijn iq even vergelijken met dat van Steven Hawking, zodat je van te voren weet of het zin heeft om bepaalde vragen die hij nog heeft, te gaan onderzoeken. Zo niet, kun je net zo goed rechten gaan studeren.