Galsteen

Linda werd vandaag geopereerd aan haar galblaas, want die zorgt al een jaar of zeven voor maagproblemen. Die begonnen voor het eerst toen wij terugkwamen van onze huwelijksreis door Ierland, al waren wij toen nog helemaal niet getrouwd. Doktersbezoekjes, een gastroscopie, maagtabletten, het mocht allemaal niet baten. Twee maanden geleden zat ze op de eerste harthulp wegens maagproblemen die door een galsteen werden veroorzaakt. Ja, zo’n galsteen heet niet voor niets galsteen, de doktoren wisten niet waar ze het zoeken moesten. Maar nu is-ie er dan eindelijk uit. Ze mocht hem houden, hij is een centimeter of 3-4 lang en het is een vies ding. Door een spoedgeval tussendoor was Linda pas veel later aan de beurt en moet ze nu een nachtje in het ziekenhuis blijven. Ze ligt naast een hele gezellige kerel, met een mp3 speler die ook gelijk vroeg of de gordijnen dicht mochten toen Linda binnen werd gereden. Kijk, dat ik dat nu vraag, na vijf jaar huwelijk, daar is nog iets voor te zeggen, maar dit vond ik een beetje onbeleefd. Gelukkig slaapt Linda en mag ik haar morgenochtend weer ophalen. Volgende week mag ze weer terug. Dan staat er een meniscus op het programma die al jarenlang voor hoofpijn zorgde.